سلام من۱۸سالمه بابام وقتی ۱۰سالم بودمنومامانم ورهاکردورفت ازاون موقع بامامانم زندگی میکردم خیلی سختیابامامانم کشیدم خودمم بچه بودم خیلی بهم فشارمیومد.خلاصه بعد۴سال مامانم بایه اقایی ازدواج کردمن مانع ازدواجشون نشدم چون مامانم اون موقع ۳۲سالش بودوجوون بوداماته دلم راضی نبودم.ایناازدواج کردن ومارفتیم خونه شوهرمامانم که باهم زندگی کنیم سال اول همه چیزخوب بودمامانمم سرکارمیرفت اماسال دوم مامانم حامله شدودیگه سرکارنرفت ازاون موقع اذیت کردنای شوهرش شروع شدسرکارنمیرفت (بااین که مغازه باطری سازی داره توشهرری)به مامانم خیلی بی احترامی میکردفحشای خیلی بدی میدادهنوزم میده،زندگیمون طوری شدکه تومدت حاملگیه مامانم مااصن پول نداشیم حتی ۲تومن.من اون موقع ازاون وضع خیلی ناراحت بودم چون تحمل دعوای مامانمیناونداشتم بایه پسری که خودم دوسش داشتم ازدواج کردم گفتم سریع ترازاون خونه بیام بیرون سنم کم بودبخاطرهمین ۳سال نامزدموندیم بعدش اومدیم خونه خودمون الان ازاون جریان ۵سال میگذره من دوسال خونه خودم زندگی میکنم ودرس میخونم شوهرمم خوبه ازش راضیم توسختیام خیلی کنارم بودحالامن چندماه پیش متوجه شدم حامله ام اصن انتظارشونداشم چون جلوگیری میکردم خلاصه الان ۵ماهمه وبچم پسره شوهرم ک خیلی خوشحال خیلی بهم میرسه اماخودم نمیدونم چراحالم خوب نیس همش یادبابام میفتم گریه میکنم همش باخودم فکرمیکنم راهمواشتباه انتخاب کردم😔میشه بیاین نظربدین
لایک لطفا
برو. پیش مشاور
کاش به جای ازدواج میرفتی یه شغل و حرفه ای یاد میگرفتی
چرا چته چون پسره ناراحتی
مال هورموناته عزیزم،نگران نباش خوب میشی
الان بیچاره مامانت
ازدواج کردی که مثلا خودت رها بشی از اون خونه ولی مامان بیچارت رو تنها گذاشتی 😕 چی بگم والا
سلام خوب عزیزم وقتی همسرت خوبه چراباید ناراحت باشی خدا یه کوچولوی نازم بهت داده بجای گریه خداروشکر کن...وبه گذشته ات فکر نکن....گذشته ی سخت بنظرمن تجربه و درسه برا ادما پس به این فکر نباش که بابام چرا ماروول کرد به این فکر کن من بچه امو زندگیمو هیچ وقت ول نمیکنم...اون بچه الان حس میکنه همه چیو پس ناراحت نباش و شاکر باش🙏🏻
وقتی از جایی خوشت نمیاد انجا را ترک کنید شما که درخت نیستید
**ناشناس**
ب عنوان داداشت میگم که زندگیت خیلی موفق و قشنگ شده و بهترین کاررو انجام دادی
الان هم مامانت خوشحاله چون شاید دعوای پدر خوانده ت بیشتر ب دلیل وجود تو بوده باشه
و الانم بابات خوشحاله که بچه ش انقدر در نبودش بزرگ شده
راستی بعضیا الان خانواده و بابا و همه چیرو دارن ولی ارزوی داشتن زندگی تورو دارن
درباره ی راه زندگیت هم باید بگم که تو وسواس فکری داری
نثل این میمونه که سریال مورد علاقه ت پخش بشه ولی ناراضی باشی 😐
برو خدا رو شکر کن که شوهر خوبی داری وحامله هم شدی
دو تا نعمت که خیلیها حسرتش رو میخورن
ببخشیداگه طولانی شدخواستم همه ویجابگم درضمن الان حدودادوسال ک متوجه شدیم شوهرمامانم معتاده امامامانم بخاطرابروش وبچش دوست نداره جدابشه.من خیلی دلم اززندگیم ازبابام پره مامانم خوشبخت نشدواین منوناراحت میکنه زندگیش خیلی سخته انقد که حتی نمیشه درموردش صحبت کردچون کسی درک نمیکنه.
