از وقتی ک هجده نوزده سالم بود هر خواستگاری میومد همسایه همون یه کاری میکردن ک میرفت وپشت سرشم نگاه نمی کرد همیشه ب مامانم میگفتم همسایه هادارن پشتمون بد میگن حتی یه بارم خونمونو اتیش زدند هی می پروندنش ولی قبول نمیکرد هی ب من و قیافم ایراد میگرفت تا این ک شد با یه پسر حسابدار ازدواج کردم ازش بدم اومد اونم گفت حتمن همه میدونن شما چی هستین چون هیچ خریدی برام نمی کرد همش خصیص بازی در میورد ب خاطر خودنودش همش دعوا داشتیم هیچ تنهایی بر گشتن نرفتیم همیشه بابد مامانو خواهرشم میبردیم ازش متنفر شدم الان میگم شاید اگ همسایه هامون اون جوری نمی کردن سرنوشتم خوب میشد
ناراحت نباش هر ادمی ی سرنوشت قسمتی داره الان جدا شدی ازش
اگه بتونید جابجا بشید
هر کسی که از عمد بدگویی کرده باشه مطمئن باش یروزی تاوانش میده
امانننن از این همسایه های فوضولللللل.
مامانت نباید پای اون همسایه های فوضولتون رو توی خونتون باز میکرد.مامانت و خودت میدونستین این همسایه ها بد گو و فوضولن نباید زیاد رو میدادین بهشون.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
13 ثانیه پیش
14 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
