سلاااام دوستان عزیزم
طاعاتتون قبول باشه...
داشتم فکر میکردم ۲۱ ام ماه رمضون سال قبل چقدر مستاصل و سردرگم بودم... نمی دونستم چه تصمیمی بگیرم و درمونده شده بودم... واگذار کردم به خدا و ازش خواستم راهو نشونم بده...
نشون داد و به حکمتش دل سپردم...
سختی زیاد کشیدم ولی سایه ی لطف و رحمت خدارو هر لحظه رو سرم حس کردم...
از اون موقع تا الان یک سال گذشته و نتیجه ی صبرم، شده آرامشی که الان درگیرشم...
خدایا شکرت...
من به هر تقدیری که برام در نظر بگیری تسلیم و راضیم...
فقط خودتو ازم نگیر...
