💙💚💛💜💖شعر💖💜💛💚💙

درخت غم بجانم کرده ریشه

بدرگاه خدا نالم همیشه

رفیقان قدر یکدیگر بدانید

اجل سنگست وادم مثل شیشه

تا خیال قد و بالای تو در فکر منست

گر خلایق همه سروند چو سرو آزادم

******

مرسی یاسی جونم. 😘😍

خواهش میکنم گلم.🙏🌹💖🌹

تا تو به خاطر منی کس نگذشت بر دلم

مثل تو کیست در جهان تا ز تو مهر بگسلم

آبجی عزیزم. گل قشنگم.

اگه بدی خوبی دیدی حلالم کن.

یه مدت باید ازسایت دور باشم.

دوستت دارم. و همیشه بهت فکر میکنم.

خیلی مواظب خودت باش. تو تنها گلی هستی که در میان خارهای زندگیم امیدم به اوست. با عطر و بویت فضای زندگی مرا عطرآگین و لذت بخش کردی. اگر آسیبی به تو برسد، اگر حتی گلبرگی از تو بریزید، چشانم دوباره فقط خارهای زندگی را خواهند دید. در این موقع دیگر نه جانی برایم میماند و نه حسی که بخواهم به این زندگی ادامه دهم. پس مراقب خودت باش که زندگیم به زندگی تو وصل است.

آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

نقش او در چشم ما هر روز خوشتر می‌شود

سعدی 

چشمت به چشم ما و دلت پیش دیگری‌ست

جای گلایه نیست! که این رسم دلبری‌ست

 هرکس گذشت از نظرت در دلت نشست

تنها گناه آینه‌ها زودباوری‌ست.

سلام عزیزدل عصرت بخیر 🌹💛💕

گلستـــان جـــــای تـــــو ای نازنیننم

مـــو در گلخـــــن به خاکستر نشینم

چه در گلشن چه در گلخن چه صحرا

چــــو دیده واکنــــم جــــز تــــه نوینم

این روزا مراقب خودت باش .
یادت نره تو امانت منی دست خودت....

درسته دیوونه بود

ولی دیوونه‌ یِ خوبی بود

لج می‌کرد ولی لجتو در نمیاورد

یه‌ جوری مراقب دلت بود

که از اقیانوسْ یه قطر‌شم جا به جا نشه

وقتی از زبان کسی به جای دوستت دارم، مراقب باش را میشنوی، مطمئن باش که او نسبت به هر کسی تو را بیشتر دوست دارد. ترس از دادن توست که او را وادار به چنین حرفی میکند.

😂😂😂😂

نمیدونم نگفتن که میخوایم شروع کنیم😁

دلبرم اندر خیالم خود نمایی میکند

در فراقش ای دل من بینوایی میکند

او برفت و پشت پا زد بر دل و دنیای من

کار دل را بین که بهرش بیقراری میکند

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا

بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا

نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی

سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا

عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست

من که یک امروز مهمان توام فردا چرا

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم

دیگر اکنون با جوانان نازکن با ما چرا

وه که با این عمرهای کوته بی اعتبار

این همه غافل شدن از چون منی شیدا چرا

شور فرهادم به پرسش سر به زیر افکنده بود

ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا

ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت

اینقدر با بخت خواب آلود من لالا چرا

آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند

در شگفتم من نمی پاشد ز هم دنیا چرا

در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین

خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا

شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر

این سفر راه قیامت میروی تنها چرا