سلام دوستای عزیزم.
من قبل از ازدواجم بدترین دوستی ها رو داشتم
بدترین مدل عشق یک طرفه رو داشتم به قدری تحویلم نگرفتن و بهم بی توجه بودن به قدری در بدترین شرایطی که حتی از خانوادم دور بودم و فقط به یه پسر نیاز داشتم که بعضی کارارو برام انجام بده و نداده.تو روحیم خیلی تاثیر گذاشته .الان ۳ سال از اون اتفاقات میگذره و من اصلا بهتر نشدم.اصلا دوست ندارم شوهرم یک درصد فکر کنه من یه کاریو بدون اون نمیتونم بکنم یا بهش وابسته ام به طوری که باعث میشه کارهای مردونه هم انجام بدم.اصلا اصلا دلم نمیخواد منو در حال گریه ببینه وقتی باهاش دعوا یا قهر میکنم.زندگیم داره نابود میشه...
