شازده کوچولو💖🌹💖

شازده کوچولو...به گل گفت:خدانگه دار...

اما او جوابش را نداد...

دوباره گفت:خدا نگه دار...

گل سرفه کرد...

و بعد گفت:دست دست نکن ديگر.. اين کارت خُلق آدم را تنگ مي‌کند؛ حالا که تصميم گرفته‌اي بروي، برو.

اين را گفت، چون نمي‌خواست شازده کوچولو گريه‌اش را ببيند. گلي بود تا اين حد خودپسند!

شازده کوچولو بعد از گذر از شش سياره به زمين رسيد. به يک گلستان پر از گل.

شازده کوچولو رفت تو بحرشان... همه‌شان عين گل خودش بودند.

حيرت‌زده پرسيد: شماها کي هستيد؟ گفتند: ما گل سرخيم.

آهي کشيد و سخت احساس شوربختي کرد.

گلش به او گفته بود از نوع او در تمام عالم فقط يکي است. حالا پنج‌هزار تا گل!

همه مثل هم. فقط در يک گلستان... روي سبزه‌ها دراز کشيد و گريست.

💖🌹💖

شازده کوچولو بار ديگر به تماشاي گل‌ها رفت و به آن‌ها گفت:

شما سر سوزني به گل من نمي‌مانيد..و هنوز هيچي نيستيد.

نه کسي شما را اهلي کرده، نه شما کسي را.

خوشگليد، اما خالي هستيد. برايتان نمي‌شود مُرد.

گفتگو ندارد که گل من را هم فلان رهگذر ببيند مثل شما.

اما او به تنهايي از همه‌ي شما سر است. چون فقط اوست که آبش داده‌ام. چون فقط اوست که زير حبابش گذاشته‌ام. چون فقط اوست که پاي گله‌گذاري يا خودنمايي و حتي گاهي پاي بُغ کردن و هيچ نگفتن‌هايش نشسته‌ام..چون او گل من است.

شازده کوچولو مي‌گفت:

گل من گاهي بداخلاق و کم‌حوصله و مغرور بود...

امّا...

ماندني بود.

اين بودنش بود که او را تبديل به گل من کرده بود.

تو مسؤول آن چيزي مي‌شوي که اهليش کرده‌اي. تو مسؤول گلت هستي.

شازده کوچولو تکرار کرد تا در خاطرش بماند: من مسؤول گلم هستم...

💖🌹💖

گل گفت :

امروز یکی بهم گفت چه گل خوشگلی....

شازده کوچولو گفت : خب

گل گفت:

 یکی دیگه گفت چقدر خوش بویی....

شازده کوچولو گفت : خب

گل گفت:

یکی گفت مهربون

 یکی گفت دوست داشتنی 

یکی گفت....

شازده کوچولو گفت الان خوشحالی اینارو شنیدی؟

گل گفت : 

نه ناراحتم ، ناراحتم که چرا از تو نشنیدم.......💔

مـــن قــلـبــمــ   مثــل تو