پرت

همونجور که مشغول گوش دادن به فایلای صوتیم بودم 

دستاشو پیچ داد به ماگ حاوی قهوه اشو و گفت:شده؟

همونجور که دراز کشیده بودم رو کاناپه ،کوسنو زیر سرم تنظیم کردم و گفتم:چی شده؟

نگاهشو دزدید و چند تا تار موهاشو طبق عادت زد کنار گوشش و اروم تر و با صدای لرزونی گفت :که گاهی حس کنی داری خفه میشی

پوزخندی زدم و چشم دوختم به صفحه گوشیم و گفتم :اره 

نگاهش روم سنگین شد که عینک مطالعه امو گذاشتم رو پیشونیمو و گفتم :یه بار که داشتم پسته میخوردم پوستش پرید تو گلوم و داشتم خفه میشدم ،چشمامم سیاهی رفته بود 

دوباره عینکمو دادم پایین و گردن صاف کردم و نگاهمو دوختم به گوشیم

درکل تجربه سختی بود

انگار ناامید شد ازم و سر انداخت پایین و پاشد و رفت کنار پنجره ،از بغل چشم میپاییدمش!

طاقت نیاورد و پچ زد :گاهی وقتا حس میکنم یه چیزی و گلوم گیر کرده و مانع از درست نفس کشیدنم میشه،یا انگار یکی وسط یه دعوا دست انداخته بیخ گلوم و میخواد بمیرم 

با برگ پتوس های لب پنجره ور رفت و گفت:چمیدونم مثل این میمونه یه عالمه پیچک بپیچه دور یه درخت که اصلا بهش ربطی نداره ،میدونی گاهی حس میکنم کلی حرفای نزده میشینه سر دلم 

برگشت سمتم و گفت :اما اینقدر این خفگی و حس سنگینی رو قفسه ی سینم زیاده که حس میکنم حرفای نزده یه میلیون ادم سر دلمه

حرفاش بوی گلگی میداد و این اخطار بود

گفتم:باعثش منم؟!

بغضش ترکید و فهمیدم دیگه خبری از اون ادم چموش و سمج و پرتکبر خبری نیست 

اب از سر ادم بگذره اینجور میشه مگه نه؟

پاشدم و رفتم سمتش و گفتم:من کار بدی کردم؟

نگاه خیس و ملتهب و قرمزشو دوخت بهم و سر انداختم پایین و نالید :تو قلبت برای من جا هست؟

گفتم:خب اندازه ی یه گاو جا نداره اما چه کنم دیگه جات میدم

پوقی زد زیر خنده و میونش بدتر گریه کرد و قلبم ترک خورد و محکم بغلش کردم و بنظرم این روزا بی جنبه ترین قلب دنیارو داشتم

گفت:هستی و دلتنگتم ،نباشی میمیرم

ببخش که این همه میخوامت و اذیتت میکنه 

هیسی گفتم و لب زدم:تو قلب منی 

محکم تر پناه برد به اغوشم و بنظرم ما حتی از نبات توی چایی هم قشنگ تر حل میشیم

ژینانوشت