من محتاط ترین آدم روی زمینم که هرکاری کردم نشد ریسک پذیر باشم. خیلی وقتا کاری رو شروع نکردم و تو موارد نادری که شرو کردم خیلی سریع پشیمون شدم و متوقفش کردم. چه درمانی بکنم هنوزم که هنوزه سر همین قضیه موقعیت هامو از دست میدم. اعتماد به نفسم پایینه و اینو همه میگن. با وجود رتبه تک رقمی تو ارشد و تحصیل تو دانشگاه تهران ذره ای خودمو باور ندارم. اصلا قدرت تصمیم گیری ندارم. موندم چیکار کنم؟ با اینهمه فرار از موقعیت؟ با این منطقه امنی که روز به روز تنگ تر میشه. با استرس زیادی که با کوچکترین تغییری گریبانمو میگیره ...
.
یه متنم مینویسم تو پست بعدی خودم نوشتم راجع به همین قضیه .. چاره ای که براش ندارم فقط میتونم براش بنویسم 😟
