میدونی بحث ناامیدی نیست!
بحث نداشتن امید به چیزای واهی.
وقتی تو یه مسیری پا میزاری که خودت خوب میدونی چقدر بحران سر راهته و قراره به چندتا سنگ و موانع برخورد کنی و تهش میخوری به یه بن بست ،امیدداشتن مثل دل بستن به یه حبابه !یه حبابی که هر لحظه ترس از ترکیدنشو داری
بعضی ادما،رابطه ها،دوستی ها و... هم به همین صورته
میدونیم ته نداریم اما میخوایم ادامه بدیم و با یه جمله انگیزشی که امیدتو از دست نده یه پارچه میکشیم رو کل واقعیت
درست مثل ادمی که خودشو میزنه به کوری
امید خوبه اما نه وقتی که خودتم میدونی بیخوده !
نزار یه روزی به خودت بیای که امیدو از رگات کشیده باشن بیرون و تو بمونی و یه ادمی که نه تنها امید نداره دیگه ناامیدم نیست.
ژینانوشت