بعد از این هر کس هر جور دلش خواست قضاوتم کنه، برام هیچ اهمیتی نداره، من راه خودم رو میرم، کار خودمو می کنم و آینده ی خودمو می سازم. دلیلی نداره زندگی و آرامش و آیندمو قربانی نظرات دیگران کنم. بعد از این؛ کوتاه صحبت میکنم، چون زمانی برای توضیحات اضافه ندارم. بی دلیل با هرکس نمی خندم، باهرکسی گرم نمی گیرم، با هر کسی مزاح نمی کنم و از هر کسی کمک نمیخوام. راحت از آدما فاصله میگیرم. از رفتارا ،احساس ها، از هرکسی که با بودنش اذیت میشم و انرژی منفی میگیرم راحت دل می کنم. "نه" گفتنو بلد شدم و این شروع استقلال فکری و رفتاری و شخصیتی منه. بعد از این بدون تعارف خودمم، خودم میمونم و راه خودمو ادامه میدم.
اینارو نوشتم که تمرین کنی. لطفا بیش از این قربانی نظرات بقیه نباش. اولویت تویی. یاد بگیر احساساتتو کنترل کنی و برای خودت زندگی کنی ، مهربونی و لطف بیش از اندازه ی تو، به درد هیچ کس نمیخوره، اما قطعا از تو یک قربانی می سازه.
قشاع
