می‌خوام درس بخونم ولی نمیتونم

تو مرا آزردی!...که خودم کوچ کنم از شهرت!تو خیالت راحت !میروم از قلبت!میشوم دورترین خاطره در شبهایت!تو به من میخندی !و به خود میگویی ، باز می آید و میسوزد از این عشق ولی...برنمی گردم ، نه !میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد ...عشق زیباست و حرمت دارد ... " تمامِ دلتنگى هايم را برايش نوشته ام؛خط به خط...روز به روز...ساعت به ساعت...اما ميترسم!ميترسم از اينكه بخواند و با پوزخندى از كنارش رد شود!ميترسم از اينكه بخواند و با يك "مرسى" گفتن،تمامِ تصوراتم را خراب كند!ميترسم از اينكه يك نفر قبل از من،تمامِ اينها را برايش گفته باشد!شجاعتم تا همين حد بود؛"برايش نوشتن"من جراتِ ارسالش را ندارم! یه صلوات برای آرامش دلم😔