سلام دوستای عزیزم
من ۲۱ سالمه. امسال تونستم وزنم رو از ۱۲۰ بیارم ۷۶ .
تو این چند سال هیچ وقت لباس با دل خوش نخریدم همیشه می ترسیدم که هیچی اندازم نیست برا همین مانتو هایی که می پوشیدم رو می دوختم سالی یا دوسالی یه بار ...
از چند ماهه که دارم به مامانم میگم بریم بیرون یه لباس برام بخریم. یا اینترنتی حداقل یه لباس برام بگیرید اونا گشاد شدن دلم شاد بشه میگه نه باید بریم یه مغازه خاص اونجا برات می گیرم. دیروز صب که هیچی بهانه اوردن گفتم شب بریم. از ساعت ۳ بعد از ظهر رفتیم جایی تا ۸ شب هیچی نگفتم وقتی هم بابام اومد گفتیم بریم هر دقیقه بهانه می اورد بزار فعلا حرف بزنیم .
خالمم که بود میگفت توقعت رو بیار پایین. لباس نگیر برا خودت....
مامانم دیگه شروع کرد گفت چون من برا خودم لباس گرفتم تو هم از حسودی می خوای( همون جا کلی گریه کرم)
واقعا این توقع هست بعد ۲۱ سال یه دست لباس بگیرم برا خودم ....
عقده یه دست لباس گرفتم تا کی باید کهنه دیگران رو بپوشم 😭 وضعیت مالی مون هم خوبه .
اخرم با چشم اشکی رفتم اون مغازه ولی دیگه دلم رفت. حیف این همه لاعریم
خواهش میکنم برام دعا کنید یا برم سر کار دستم تو جیب خودم باشه یا با یه مرد درست ازدواج کنم.
