من دختریم ۱۷ ساله ک هیچ اختیاری از خودم ندارم...
اجازه رفتن تا سر خیابون تنها ندارم...
برای حجابم نمیتونم ب روش خودم تصمیم بگیرم...
مدرسه عم همیشه مامانم منو میبرد...
خیلیی دلم پره...
چون با یه زندانی فرقی ندارم...
از این میترسم که دانشجو شم باز مامانم تا دانشگاه بیاد...
هیچوقت نمیبخشمشون هیچ وقت...
هر کسی تاپیکمو میبینه دعا کنه تا مامانم معقول تر با هم رفتار کنه از این همه محدودیت احساس خفگی میکنم
احساس پوچی
قدر مامانتو بدون خوبیتو میخاد
کاری کردی تا الان که اعتمادشونو قلقلک داده باشی؟؟
عزیزم مامانت دوست داره خیلی از مامانا همینطورین روی بچه هاشون زیادی حساسن مامان منم همینجوریه دقیقا رفتاراش به همچی گیر میده😁
منم مثل تو بودم تا سوپرمارکت نمیرفتم
عزیزم این که چیزی نیست که بخوای بخاطرش دست به خودکشی بزنی سخت نگیر من خیلیارو تو زندگیم دیدم که اینقدر سختی کشیدن ولی خودکشی نکردن با توجه به اون مشکلات با سعی و تلاش بلند شدن و الان چه کسایی که نشدن . تازه بد نیست که عزیزم مامانت بیاد باهات تا دانشگاه خوبه که یکیو داری تو راه باهاش حرف بزنی 😁 با دید مثبت بهش نگاه کن🤗
