می دونم توی این دوره زمونه انقدر همه درگیری فکری دارن و گرفتارن که اصلا حوصله دلداری دادن به یکی مثل منُ ندارن... اما من واقعا نیاز دارم یکی باهام صحبت کنه و یه حرفی بزنه که امیدوار بشم به زندگی، بدون اینکه بهم بگن تو چقدر لوس و بچه ای یا اینکه چقدر غر میزنی...من هر روز واسه خودم کلی نقشه میکشم که میخوام برم سر کار، مستقل بشم، اعتماد به نفسم بالا ببرم، دیگه خجالتی و استرسی نباشم، خیلی خوش اخلاق بشم، بنده خیلی خوبی برای خدا بشم اما هر چی تلاش میکنم نمیشه...از اطرافیانم هم توقع توجه و راهنمایی کردن دارم اما هیچ کس خیلی اهمیتی نمیده... من خیلی از نو شروع کردم و خیلی شکست خوردم، خیلی توسل کردم اما نشد... اما حالا دیگه انگیزه و امیدی برای از نو شروع کردن ندارم جون حس میکنم بازم هیچ تغییری حاصل نمیشه... گفتم بیام با شما حرف بزنم شاید حالم بهتر بشه❤️
فقط اراده خودت کارسازه
عزیزکم وقتی شکست میخوری فکر نکن که محاله پیروزی،این شرایط الان کشورمونه که همه چیزو سخت کرده،سخت کرده اما محال نیست هیچوقت از تلاش کردن دست برندار،چه بسا فقط یه پله تا موفقیتت مونده باشه
نقشه هاتو احتمالا اشتباه میکشی
مثلا شاید توقعت از خودت بالاتره
بالاتر از توانته
چون میخوای کامل باشی بخواه که معمولی باشی
میدونی واقعا من به یه آدم کامل و بی نقص بودن فکر نکردم هر چیزی که دلم میخواد به خودم اضافه کنم واسه اینکه کمبودشُ توی زندگیم احساس کردم مثلا میخواد اعتماد به نفسم ببرم بالا چون وقتی توی یه محیط جدید با آدمای جدید قرار میگیرم نمی تونم با کسی ارتباط برقرار کنم و این خیلی اذیتم میکنه... از مغرور بودن یا ایده ال فکر کردنم نیست واسه اینکه خجالتی و کم اعتماد به نفسم...
اگه کسی راهکار یا تجربه ای در رابطه با بالا بردن اعتماد به نفس و استرسی نبودن و اینا داره بهم معرفی کنه لطفا
