مادر شوهر

بگیم که چی بشه؟ بدیهارو دوباره مرور کردن هیچ فایده ای نداره که هیچ بدتر روان ادم رو به هم میریزه. فقط همینو میتونم بگم که اگر لیاقت محبت ندارند، زیاد صمیمی نشید باهاشون.و با سیاست رفتار کنید و از بدیهاشون ناراحت نشید.چون نشون میده که چقدر کمبود دارن . باید دلمون براشون بسوزه 

تاپیکامو بخون...

اذیتم در حد مریضی لاعلاجه سمه مرضه این مادرشوهری ک دارم حیف اسم مادر که روشه

ازجفتم رد میشه فوش میده غذا میپزم حرف میزنه تیمه میپرونه ظرف میشورم پاچه امو میگیره

 واقعا من ازش بدم اومده از چشمم افتاده

منم همینطور از چشمم افتادند.بخاطر همین برام هیچ اهمیتی و ارزشی ندارند. بدیاشون دیگه نه ناراحتم میکنه نه روم تاثیر داره

اره تو ی خونه یه اتاق دادنکل کاراشونم من میکنم نمیزارنم پسرشون تصمیم بگیره برا مستقل شدن

مال من دید من زنگ نمی زنم شروع کرده خودش زنگ میزنه احوال پرسی ولی دیگه فایده نداره از چشمم افتاده من نمیخوام بزنگم بهش ی زمان خیییلی خوبی براش کردم

بهترین راه این هست که باهاشون صمیمی نشی و محبت بیجا نکنی و توقعات بیجاشونو براورده نکنی. و بدی کردن به یه ورتم نگیری. اینجوری راحتتری و ارامش خودتو و شوهرتو بهم نمیریزی

تغییر رویه بده و گول مهربونیا شو نخور. چون مطمعنا بازم بعد از به دست اوردن دلت باز میشکنه. 

مادرشوهر من اصلا بهم زنگ نمیزنه .تازه از منم توقع داره بهش زنگ بزنم وقتی جای دور میرم. من اوایل میزنگیدم اما دو سه بار نزدم. گلایه کرد که یه زنگ نمیزنی و فلان .منم گفتم من همیشه زنگ میزدم اما شما نمیزدی.حالا من هیچ ،حال نوه ات هم برات مهم نبود.  اما ایندفعه که اومدم خونه مامانم ۲۵ روزه اینجام ،و دوبار بهش زنگ زدم اما اون اصلا نزده. گفتم دستم بشکنه اگه دوباره بزنم. 

شوهرم سر شب گفت کرونا گرقته. مجبورم ز بزنم علی رغم باطنی ام. اما تصمیم گرفتم سر و سر سنگین حرف بزنم که بفهمه فقط بخاطر مریضیش زدم.  

سخت ک چه عرض کنم نابوودم اینجا مثل جهنمه برام و شوهرم از درک پایینی برخورداره براش مهم نیس راحتی و اسایشم فقط بلده بخوابه و خودش راحتباشه کافیه