سلام دوستان.راستش من از فوت بابام به الان که چهلم چندروزه اس آرزوی مرگ دارم..از ته دل.یه دختر ۶ماهه هم دارم ..بنظرتون گناهه؟؟..باورکنید از ته دلمه.دلم اصلا آروم نمیشه.افسردگی گرفتم..ازوقتی یادمه من همش تو زندگی غم دیدم ازیت شدم چه جسمی چه روحی چه عاطفی..الانم اینجوری.. وقتی ازاین به بعد زندگیم افسردگی باشه چرا زنده باشم..هیچکس هم از دلم خبرنداره ..حتی مامانم.الان میگن بخاطر بچه ات.مگه کسی دلش به حال من تا حالا سوخته..
منم مث توام
خدا بهتون صبر بدع جانم اما نمیش ک اینجور
بنظرت پدرتون راضع؟
نمیشک بعد کسی مرد
بخاطر همسرت بچت و خودت زندگی کن
و از خدا بخواه ک ودرت تو ارامشباش
عزیزدل خدارو شکر کن خدا پدرتونو رحمت کنه روحش شاد قدر مادرتو بدون به جای این ارزو ارزوی سلامتی مادرو کن سایش مستدام باشه
من که این دنیامم از 20 سالگی جهنم بود با فوت پدرم داغ این جهنم از 30 سالگی بیشتر شد تا بعد برم اون دنیا بازم برم جهنم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
