سلام دوستان.پدرم ۴۷روزه فوت شدن. راستش همش دارم به مرگ فک میکنم.افسردگی گرفتم فک کنم.دکترم نمیتونم برم.یه دختر۶ماهه هم دارم.بقیه یجورایی به زندگی برگشتن.امامن نه .نمیدونم چه کنم.همش تودلم ازخدا مرگ میخوام..نمیدونم چه کنم.بیشتراین عذابم میده نمیتونم ناراحتی کنم پیش مامانینا.. اگه همینجور بمونم چه کنم.زندگیرو چه کنم
منم بچم هم سن بچه شماست دوران شیردهی خیلی سخته یه بچه مدام چسبیده به آدم اصلا برای خودت تنها نمی شی تا بری تو حس و بتونی یه دل سیر گریه کنی و خالی بشی!!
هر زمان که ناراحت شدی به یاد بیار که بیشتر از یه میلیارد سلول تو وجودته که به تنها چیزی که اهمیت میدن تویی❤❤❤