سلام دوستان
یک برادر شوهر دارم خونه خودش و خانمش شهرستانه و محل شغلش تقریبا نزدیک ماست. خودش تنهایی چندین بار اومده خونه ما و یکی دو شب و نهایت تا ۳ شب هم مانده... ظاهرا ما و فرزندمان را دوست داره و معاشرت با ما رو دوست داره.
برادرشوهرم معمولا خودش، خودش را به بهانه نزدیکی خونه ما به محل کارش دعوت میکنه و به بهانه دیدن بچه مون میاد یکی دو روز می مونه اما در مقابل نه اهل دعوت متقابل هستن و نه ما آدمهایی که خودمون را جایی دعوت کنیم.
با خانمش هم شده چند شب بمونن. اما در مقابل ما تا حالا فقط یکبار در حد ۳_۴ ساعت رفتیم خونه شون و بس. که همون یکبار هم خانمش کمی خسته و عصبی شده بود (دیگه چون خودشون زیاد زحمت به ما دادن سعی میکرد آبروداری کنه ولی هم من و هم شوهرم حالتش رو حس کردیم و خودم پاشدم ظرفهای شام را شستم که خستگیش یکم در بره). اینم بگم خانمش از این تیپ خانمهای قرتی و بچه زرنگ هست که دوست دارن از بقیه سرویس بگیرن ولی خودشون کاری نکنن و شوهرشان هم مطیع ایشون هست.
الانم باز خودش را دعوت کرده و شوهرم گفت وقتی گفت میخوام بیام دیدنتون فقط سکوت کردم ولی اون خودش گفت اگر تونستم میام خونتون.
میخواستم نظر شما را بدونم و اینکه اگر شما در چنین نوع ارتباطی باشید رفتارتان و روش برخوردتون چطوریه که هم درست باشه و هم خداپسندانه باشه ؟
