زایمان دوم

درکت میکنم عزیزم، تو این شرایط خدا خیلی به آدم قدرت میده و کمک میکنه، انشاالله همیشه حال دلت خوب باشه گلم❤

والله خانواده همسرم بدتر سربار میشدن واسه همین ترجیح دادم تنها باشم و اونها رو دخالت ندم، مثلا سر بچه اولم تا از بیمارستان اومدم خونه دیدم یخچالم رو خالی کردن کلی غذا گذاشتن به بهانه اینکه مامانم اینا دارن از شهرستان میان، در حالی که مامانم وخواهرم بعد از ظهر میومدن، بعد فکر نکردن من دو روز هیچی نخوردم یه سوپ برام بزارن، وقتی ظهر شد یکیشون گفت داداش رو بفرستم برات سوپ آماده بگیره، انگار من زبون نداشتم بگم، یا اینکه مامانم بعد سه روز رفت، مادر شوهرم هر روز صبح به بهانه اینکه نباید تا ده روز تنها بمونم میومد ولی یه غذا نمیزاشت، یه روز رفتم رو گاز رو نگاه کردم دیدم خبری نیست خودم غذا گذاشتم،اینسری ترجیح دادم اعصاب خوردی برا خودم نزارم 

الانم به خودت قوت قلب بده که میتونی، نزدیک زایمانت چند مدل غذا درست کن بزار فریزره، حتی سوپ،بعدش هم کم کم می افتی رو روال آسون میشه، اگه شوهرت بتونه بمونه که کلا راحتی 

خوب اگه دلسوزه بگو بیاد پیشت ، عیبی نداره مامانت هم سر سنگین بشه ، دیگه چکار کنی تنها بمونی که ناراحت نشه 

شبی که اومدم خونه خواهرم اومدم پیشم البته فقط یه روز موند همون شب مادر شوهرم هم اومد البته به دلیل اینکه تنها بود چون تنها خونه نمیمونه، صبح فرداش یه چایی شیرین خوردم با یکی‌دو لقمه نون پنیر، هی میگفت تو باید کاچی بخوری، یکی نبود بگه اگه دلسوزی درست میکردی میاوردی منم محل ندادم دمش رو گذاشت رو کولش رفت، دیگه شوهرم گفت زنم با خواهرش رفت خونشون دیگه راحت شدم 

اصولا مادرشوهر من هرجا که بخور بخورباشه جون میزاره نه راحت نبودم کاری هم نمیکرد خواهرشوهرم بود اون کمک من بود عشق خواهر شوهرم کاملا برعکس مادرشه اما شما احتیاج به کمک دارین اگه مادرتون سرحاله و پیر نیست ازش کمک بگیر  اگه طبیعی باشی دوروز بعد انشالله بهتر میتونی خودت رو جمع و جور کنی