چهار سال پیش که عروس شدم همه بهم می گفتن شوهر دلیل هستی اما اونوقت منظورشونو متوجه نمی شدم اما بعدش فهمیدم چقدر اشتباه بوده مثل شبایی که دوس داشتم خونه خودمون باشم اما شوهرم به زور می آورد خونه مادرشوهرم؛ یا اینکه قید دوست و فامیل م همه چی رو زده بودم و با هیچکس رفت و آمد نمی کردم که شوهر کردم!! ضررش هم اینکه الان اون جایگاهی که باید پیش شوهرم ندارم مثلا حرف شنوی داشته باشه و اینکه عادت کرده من با هیچکس رفت و آمد نکنم و ...
الآنم که بچه دار شدم همه میگن بچه ات بچه ننه س و خیلی به خودت وابسته میشه و بعدا که میخوای بری سرکار اذیت میشی اما من نمیدونم چطوری میشه که یه بچه دو ماهه به مادر وابسته نباشه؟! کلا چی کار کنم این حالت لوس کردن عزیزانم و از طرفی آویزون شدن بهشون رو نداشته باشم؟؟؟
