تحصیل در هر حالتی یک فضیلته...به نظر من برید دنبال علاقتون.به این حرف که نمیشه و نمیتونی هم توجه نکنید.
درس خوندن برای من بزرگترین تفریحه، اوج لذت برای من اونجاییه که یک مطلب جدید از بین کتاب ها پیدا میکنم یا سر کلاس با استاد بحث دارم.در قدم دوم هدفم هیئت علمیه
اگر بگم چطوری درس خوندم و نیخونم تعجب میکنید.من رتبه ۵۷ کنکور سراسری بودم.دوره لیسانس حوزه و دانشگاه رو با هم خوندم با وجود یک بچه.دختر اولم هفت روزش بود که امتحانات ترم اول شروع شد و با بچه میرفتم سر امتحان.با بچه دوماهه میرفتم کلاس، میرفتم مکالمه عربی.
دختر دومم رو باردار بودم که ارشد شرکت کردم.در طول چهارده روز پایان نامه سطح دو رو نوشتم چون ارشد قبول شده بودم و باید مدرک لیسانسم صادر میشد.
و ارشد هم با دو تا بچه رفتم کلاس.گاهی مهد جور نمیشد، بچه ها رو میبردم سر کلاس، پشت در یک صندلی میذاشتم که هم درس رو بفهمم و هم بچه ها تو سالن بازی کنند.
نگید نمیشه و وقت نمیکنم و نمیتونم.چرا شما میتونید مثل همه خانم های بچه دار دیگه که درس خوندند