سلام بچه ها تا حالا شده حس کنید هیچ نکته مثبتی تو زندگتون نیست و من الان اینجور شدم. 22سالمه و مجردم و دانشجو ولی اطرافیانمو ک میبینن تووزندگی انقد پیشرفت داشتن و از من جلو تر هستن ولی من واقعا هیچی.. دلم به چیه زندگیم خوش باشه. این روزا اصلا حال دلم خوب نیست افسرده شدم.
خب پیشرفتی برای همه توی یه سن یا بازه زمانی اتفاق نیمیفته. زندگی مسابقه نیست
تو که هنوز خیلی وقت داری پیشرفت کنی اگه بخوای از چه نا امیدی؟
نا امیدی فقط همینو برات داره که بی انگیزه و بی تلاش روزات دنبال هم برن یدفه ببینی مثلا ۴۵ سالته هنوز به کوچکترین خواستت نرسیدی
فکر نکن کی جلوعه کی عقب من همیشه فکر میکنم هر کدوم ما آدما یه نردبوم بلند داریم و هر کسی سعی میکنه از نردبوم خودش بالا بره پس اگ یکی زودتر بره بالا و موفق بشه هیچ تاثیری تو زندگی من نمیذاره و راه منو مسدود نمیکنه این وسط اگ من هم از موفقیتش خوشحال باشم فقط یه حس خوب به من میرسه و اگ ناراحت بشم حس بد و نه ناراحتی و نه شادی من هیچ تاثیری باز توی زندگی اون نداره پس با این حساب چه بهتر و منطقی تر که برای دل خودم از موفقیت بقیه شاد بشم
شما جا برای پیشرفت زیاد دارید
همیشه سعی کن بهترین خودت باشی مقایسه درست نیست
دقیقا خود من فلک زده بارها باره فکر خودکشی زده ب سرم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
