انسانیت دین خاصی ندارد،همینکه درمیان مردم زندگی کنیم: ولی هیچگاه به کسی زخم زبان نزنیم،دروغ نگوییم،کلک نزنیم،دلی را نشکنیم،سوءاستفاده نکنیم،حقی را ناحق نکنیم،یعنی انسانیم...........
من خانه ام را پر از رنگ میکنم...پر از عطر زندگی...نان گرم میکنم ...گل میخرم و شعر مینویسم...و باور دارم کلام فروغ را که زندگی یعنی همین بهانه های کوچک خوشبختی .... .
سخت است فهماندن نکته ای به کسی که منافعش در نفهمیدن است.......دیندار آن است که در کشاکش بلا دیندار بماند وگرنه در هنگام راحت و فراغت و صلح و سلم چه بسیارند اهل دین، آنجا که شرط دینداری جز نمازی غراب وار و روزی چند گرسنگی و تشنگی و طوافی چند برگرد خانه ای سنگی نباشد....