زن بابام

نمیدونم این دوستمون چند سالشه. ولی اگر من دارم میکشم. وضعیت مناسبی نیست تازه ما خوشبختانه مشکل مالی نداریم. با اوضاع اقتصادی الان که خانواده های نرماا میپاشن چه برسه به ماها

گفت بابا منم حق زندگی کردن دارم تو که خودت زندگیمونو دیدی غرورم به عنوان یک مرد شکسته شده. همه جا احساس خجالت میکنم.(مامانم بار ها و بار ها خیانت کرده بود). دلم میخواد منم مثل بقیه مردا به زنم افتخار کنم مجبور نباشم هم کار خونه انجام بدم هم کار بیرون. هر تصمیم گیری ای باشه خودم انجام بدم. فردا روزی اگر من زمین گیر شدم مامانت به داد من میرسه؟ اون یکی رو میخواد خودشو جمع کنه.
من گفتم پدر من این زن همسن بچه توعه، ۱۸ سال اختلاف سنی دارین. مشخصه واسه پولت میخوادت. گفت نه بابا اینجوری نیست. مهریه نمیخواد از بچه هم متنفره. اونم تو زندگیش سختی زیاد کشیده(شوهرش معتاد بود) و فقط آرامش میخواد. و حتی دختره، یعنی رابطه جنسی نداشته، دقیقا بر خلاف مادر خودت.
تو لازم نیست به هیچی فکر کنی مطمئن باش اوضاعت روز به روز بهتر میشه. زندگیمون خوب میشه. دیگه لازم نیست بخاطر مامانت سرشکسته باشیم توی جمع. لازم نیست جلوی دوستات خجالت بکشی. الان هم هیچی نگو. میرم دنبالش میارمش خودتون با هم حرف بزنید. رفت اوردش هر چی از دهنم در اومد بارش کردم که تو زندگیمونو خراب کردی. کثافط عوضی تو با نقشه اومدی توی زندگی ما از من سواستفاده کردی که پدرمو بُر بزنی. اونم میگفت مگه قراره چی بشه؟ ما هم حق زندگی داریم. مگه میخوایم چیکار کنیم. این مرد حق نداره زندگی کنه؟ فردا تو میری سر زندگی خودت. تکلیف این مرد چی میشه. بهت قول میدم همچی بهتر از قبل میشه

گذاشتم

بهش گفتم هر چی هم بشه من مخالف این وصلتم حالا هر چی میخواد بشه. به بابام گفتم تمومش کنه. تهدیدش کردم که ترکش میکنم. ۳ سال گذشت و نه بابام از اون زن حرفی میزد نه من چیزی میگفتم که روش باز بشه. طلاق بابا و مامانم دقیقا ۳ سال طول کشید و جلسات آخر بازم پا قدم نحسش باز شد. هر روز تو خونه من و بابام جنگ داشتیم سر اون زن. تا اینکه قایمکی بابام عقدش کرد. بدون مهریه.
۴ ماه از عقدش گذشت و فشارا و خیانت های مامانم بیشتر و بیشتر میشد. به اصرار داداش و بابام حاضر شدم با دید مثبت یه زندگی جدید رو شروع کنم. رفتیم زیر یه سقف. از اولش همه چی عوض شد. بابای من که اونقدر دوستم داشت کلی تغییر کرد. دیگه حتی نمیبوسیدم. محبتش فقط خرج اون میشد. هزینه خاصی واسش نمیکرد. ولی دیگه محبتی هم به من نمیکرد. سال کنکور من شده بود و رفتارای جلفشون حسابی رو مخم بود. صدای قریون صدقه هاشون. صدای رابطه جنسیشون. حسابی بهم ضربه وارد میکرد. زنه جلوی بابام خوب بود ولی وقتی بابام نبود حتی غذا هم‌نمیپخت واسه من. داداشمم که دانشگاه بود. لباسای داداشم و بابامو اتو میکرد میذاشت توی کمد. به من‌که میرسید میگفت هر وقت خواستی بپوشی بگو واست اتو میکنم. با بابام دعوا میکرد که چرا دخترت اعتراض میکنه به سر و صدا کنکور داره که داره. من حق ندارم با شوهرم راحت باشم؟
خدا منو بکشه اگر توهینی بهش کرده باشم. کلا از اتاقم بیرون نمیرفتم که نبینمش. با بابام دعوا میکرد که چرا لیوانی که توش آب میخوره رو نمیشوره. من باید وقتی میره حمام برم ور دارم بشورم. این ینی داره بهم توهین میکنه و منو جای مستخدم میدونه. به سال هم نکشیده گفت میخوام بچه دار شم حق دارم مادر بشم دقیقااا زد زیر تمام حرفاش. ماشین میخوام خونه به نام خودم میخوام. از الان گفته باشم که به فکر باش شوهری

هستید؟

همون جریان مرگ خوبه واسه همسایه هست. مردم توی موقعیت نیستن. شعار میدن

خب هیچی نمیگید اخه