به چشمای رنگی و شفافش خیره شدم
سرمو تکیه دادم به دیوار پشت سرم و دستای بی جونم دور زانوهام بهم گره خورده بودن
گفتم میدونی عاشق شدن چه مدلیه؟
تو سکوت خیره ام بود اینو از سنگینی نگاهش حس میکردم وقتی جوابی نگرفتم گفتم
تا حالا شده فارغ از همه چیز باشی ،همه چیزت میزون و سرجای خودش باشه؟اسه بری اسه بیای
اما خیلی بی دلیل یهو با گوش کردن یه موزیک وسط خنده هات یه بغض بچپه بیخ گلوت و مردمک چشات درشت شه و هوای توی سینه ات اینقد کم بشه که درد عجیبی مثل خرد شدن قفسه سینه اتو بین دنده هات حس کنی ؟
سکوتشو شکوند و اب بینیشو بالا کشید که فهمیدم داشت گریه میکرد و گفت
ولی من فکر میکنم عشق اینقدرم دردناک نیست بنظرم مثل بودن یه نور تو یه بیابون تاریکه یا مثل غذا برای یه ادم گرسنه مثل یه نوشیدنی خنک تو گرمای طاقت فرسای تابستون
بنظرم لذت تالاپ تولوپ قلبت وقتی میبینیش یا عرق کردن دستای ادم یا دزدیدن چشم ها و لرزش صداها می ارزه به تمام لذت های دنیا
پوزخند زدم و گفتم هر چیز خوبی بدیه خودشم دار ،وقتی غرقش بشی خفه ات میکنه وقتی زیاد بخوایش و بقول خودت نور بشه و بره توی استخونای شکسته ات و برق بندازه تو نگاهت اما یهو همه اون حس ها رو از ریشه بسوزونه و امیدو از رگات بکشه بیرون میفهمی سیاهی مطلق یعنی چی ،میفهمی پرت شدن از یه ارتفاع چند متری در حالی که اطمینان داری نمی افتی یعنی چی
محکم و با اخم اومد جلوم چهار زانو نشست و صورتمو گرفت توی دستاش که پسش زدم و عصبی گفتم دفعه اخرت باشه که بهم نزدیک میشی
جا خورده یه قدم عقب رفت ،ترسو میشد تو چشماش خوند
نفس صدا داری کشید و ناباور لب زد وگفت اینقد منفور و بی لیاقتم برای کنارت بودن یعنی؟
اشکاش که چکید حس کردم خودمم که می افتم
شرمنده سری پایین انداختم و گفتم نه
گفت پس چی ؟
با همون سر پایین افتاده از شرم گفتم چون وقتی بهم نزدیک میشی همون نوری میشی که میری بین استخونام وبا خیال اسوده میخونی
یا میشی همون نون شبی که بهش محتاجم یا اینقدر ماهی کوچیک ته دلم بازیگوش میش که حس میکنم قفسه سینم برای زنده موندنش کمه
حسای بدی دارم میفهمی؟ناراضیم از این حال بدون شرح
سرمو بلند کردم و گفتم
ولی حتی اگه بدم باشه ،من میخوام بد به دلم راه بدم
اروم خندید و نور شد بین استخوانهای شکسته ی من
ژینانوشت
