با ما زندگی میکنه، فلجه، ولی حسابی زبون تلخ 😞
هردقیقه یه گیری میده بهم، حرفی هم میزنم به دختراش یا بابام میگه 😑 نمیگمم میمونه تو دلم عقده ای میشم
به خاطرش، منو مامانم حتی نمیتونیم دو قدم بریم بیرون
وقتی دختراش هستن میگه و میخنده و خوبه
همین که از خونه میرن ناله هاش برای ما شروع میشه
حتی چایی رو هم میگیریم براش تا بخوره
ولی نمک نشناسه
چند ساله ازش مراقبت میکنین؟ دختراش نمیتونن مراقبت کنن؟
ولی وقتی دختراش هستن خودش میشینه و همه کار میکنه 😕
بعدم ما میگیم اذییت میشیم عمه هام میگن ننمون که خوبه حالش، فقط باید یه غذا بدین بهش
هر چقدررررررم بد باشه بعد مرگش خیلی دلت براش تنگ میشه باور کن چیزی نگو اقتضای سنشونه درمان میکنم عزیزم
اون نمک نشناسم باشه ولی خدا میبینه گلم
خدا میدونه بابت رنجی که در پرستاریش میکشید چقدرررررر اجر و ثواب میبرید
طفلی مامانت چرادختراش نگه نمیدارنش؟
