سلام دوستان
من تاحالا سعی کردم وا۳ کسی بد نخوام ، حسادت نکنم ،قضاوت نکنم ،مسخره و عیب جویی نکنم اینکه چقدر موفق بودم رو فقط خدا میدونه اما هرجا هم لغزیدم سریع پشیمون شدم و طلب بخشش کردم
اما دور و برم آدمایی رو میبینم که بارها پیش اومده درحضور من برای بقیه بد خواستن یا اینک به شدت حسودن..کسایی که دنبال عیب و ایراد بقین و دائم اطرافیانو مسخره میکنن اما با این حال زندگی خیلی خوبی دارن و حالشون خیلی خوبه...من کاملا از زندگی این آدما خبر دارم و از روی ظاهر نمیگم...زندگی بقیه برام مهم نیست ولی نمیدونم خدا منو میبینه؟حواسش هست که من چقد سختی کشیدم؟دور و برم کسایی هستن که از زمین خوردنم حسابی خوشحال شدن اما من براشون اینجوری نبودم...خیلی سردرگمم..نمیدونم باید خوب بود و برای بهتر شدن تلاش کرد یا مثل این آدما بود؟اونا به هرچیزی که میخوان میرسن اما من...
