دلم گرفته

دقیقا مشکل منم همینه

امشب با خودم میگفتم چقددددر یه آدم میتونه فهمیده نشه آخه؟

منم هر چی‌میگم تو ذهن خودش یه جور دیگه برداشت میکنه 

عزیزم بنظرم سعی کن قبل از اینکه یهو همینجور چیزی رو به زبون بیاری ، اول خودت تو ذهنت مرور کن اون چیزی رو که میخوای بگی و از زوایای مختلف ببین حرفت رو و بعد ببین اون حرفت رو با چه ادبیات و با چه لغات و کلماتی اَدا کنی که اون مفهوم و منظور اصلیت رو بخواد برسونه

کاملا درک میکنم چی میگی

ما هم غیر از مواقع خوشی، انگار من مریخی حرف میزنم اون نمیفهمه

بدتر اینکه برداشت های غلط میکنه

فرداش میبینم اخماش تو همه. میگع فلان چیزو گفتی منظورت این بود... منم دهنم باز میمونه که من کی اینو گفتم! 

و این چرخه هیییق تکرار میشه و دیگه خسته میشی از توضیح های مکرر. از فهمیده نشدن های یکسره

یا مثلا میتونی فرضاً یه مدت برای همدیگه ، حرفهای دلتون رو روی کاغذ بنویسید و به همدیگه بدید... چون انتقال ِ مطلب و یا تفکرات ِ ذهن به کاغذ در هنگام نوشتن ، خواه ناخواه آدمو وادار میکنه که دقیقتر روی بیان ِ اون مطلبی رو که میخواد آدم بگه ، تمرکز کنه ..

خب اینی که الان شما داری میگی که کلا قضیه اش فرق میکنه... اینکه میگی که وقتیکه ناراحته حرف نمیزنه و ... خب این قضیه برای اکثر آقایون صدق میکنه.. چون بیشتر آقایون دوست دارن که توی زمان فکر و خیال ، توی حال خودشون باشن .. و اگه کسی بیاد هی گیر بده که چرا ؟ و چی شده ؟ و خلاصه سماجت بابت اینکه چی شده ، بیشتر ممکنه به هم بریزن !

بر عکس ِ اغلب خانم ها که دوست دارند در هنگام ناراحتی و فکر و خیال با کسی هم صحبت بشن ، ولی این قضیه در مورد اکثر آقایون صدق نمیکنه !