تنها چیزی که حالمو خوب میکنه رویابافیه
غرق شدن تو خیالم... تا از این دنیای دردناک حداقل برای چند ساعت دور شم...
یا اینکه بیسو چاری موزیک گوش کنم...
آیندم داره جلو چشام نابود میشه
خستم از نشدن از نرسیدن از نتونستن
انگار هوشم کمه یا تو چیزایی که دوست دارم بهشون برسم هیچ استعدادی ندارم...
هرجا میرم بهم میگن چقده تو لوسی!؟
دوستام دقیقا به همونایی رسیدن که خواسته من بوده
همشون دارن پیشرفت میکنن و من روز به روز
دارم پسرفت میکنم و داغون تر میشم...