تا به حال چیزی را مچاله کرده ای؟مثلا یک تکه کاغذ بی مصرف را یا هر شی دیگری را !
میبینی چقدر لذت بخش است وقتی هی میان بند بند انگشتان ظریف و ضخیمت له و له تر و بی مصرف تر میشود و این احساس تو را چنان سرخوش میکند که ممکن است بارها آن حس را به آن کاغذ وارد کنی و در خیال خودت گمان کنی اون که احساس ندارد
انسان ها هم به این شکل اند ،وقتی احساس و قلبت را پاک و ساده در اختیارشان قرار میدهی بدون دادن بهایی ،گمان میکنند میتوانند بارها به آن زخم بزنند ،نادیده بگیرند و برای بیشتر خرد شدنت اآن را بارها میان زمین و کفششان فشار دهند و برای همیشه هم صاحب آن عواطف از دست رفته باشند
اما نمی دانند چه کاغذ باشد و چه انسان زمانی که مچاله شود هر چقدر هم که چین و چروک هایش را صاف کنی باز هم ردی از آن باقی خواهد ماند و هرگز دردی که تحمیل شده از یاد نخواهد رفت
و یک موجود در مقام انسان چقدر میتواند بی رحم و پست باشد که به حس های دست نخورده فردی که بی توقع آن را در اختیارش گذاشته تعرض کند
تو بگو تا بحال به قلب چند نفر تعرض کرده ای؟
ژینانوشت
