بچه ها سلام تو این مدتی یکی دوتا سریال کره ای دیدم و کلا از اول سریال تا اخرش گریه کردم به این حال سریال غمگینیم نبود کلا دارم بهشون فکر میکنم الانم چند روزه تموم شده من سریال میبینم چون قوه تخیلم قوی کلا دیگه خودم جزوه اونا میزنم میخندن باهاشون میخندم انگار باهاشون زندگی دارم میکنم بعصی قسمت هاش افسوس میخورم ...خیلی داغونشدم شب روز به بازیگرا کلا همه دارم فکر میکنم خیلی گریه میکنم نمیدونم چه کار کنم ایا من اینجوری هستم فقط یا کسی مثل منم هست کمکم کنید دارم افسرده میشم (فقط ۱۶ سالم🚫*)
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
من ۱۳ سالمه بد تر از تو ام بلاهایی ب سرم اومده تو این سن بشنوی از گریه نفس نمیتونی بکشی بلاهایی ک هنوز ولم نکرده و نمیزاره شبا بخوابم ..شدید عصبی هستم ..تا حدی مامانم منو برده پیش روان پزشک ..داغونم داغون احساس میکنم روانی هستم خود کشی میخواستم بکنم دلم سوخت برای بابام.ک اینهمه سال برام زحمت کشیده حالا همشو ب باد بدم برای مامانم ..داداش کوچیکم ک بی نهایت ب من وابسته !!! من خیلی بد تر از تو ام