طلاق

تند نیستم ..اما اگر شما دوستتون رو دیدید من کارم همینه ...به خدا یک زمانی بچه هارو تو راهرو دادگاه ول میکردن و میرفتن..من ادم سختیم ولی بارها اشک ریختم ...سر ندونم کاری دونفر یا حتی یک نفر هزاران بچه بیچاره میشن 

بله عزیز کامنت بالای شمارو خوندم از رشد و تعالی خود خانم گفتید اما از رشد و تعالی بچه خبر دارید ؟میدونسد چطور بزرگ شد ؟چطور بدون مادر سلامت روانیش تکمیل شد ؟بشه 20 سالش میدونه مادری چیه ...بشه 10 سالش جلو دوستاش از مادرش چی میگه ..میگه زن قوی ..میگه موفق ...یا چشماش پراشک میشه ؟بچه واقعا شوخی نیست ..نسل اینده واقعا شوخی نیستن هیچ پدر و مادر حق این میزان خودخواهی نداره 

عزیزم چرا باید مادر همیشه فداکار باشه 

 من که گفتم با سوختن و ساختن مخالفم ..طلاق بگیره بره دنبال پیشرفت یا هرچیزی ولی حق نداره بچه رو ول کنه ...پایه پدرو مادر شدن فداکاریه ..کسی بهش معتقد نیست نباااید بچه دار بشه ...بچه نامه فدایت شوم نمینویسه واسه ما که بیاریمش به دنیا ...ما وقتی مسئولیم باید هم فداکار باشیم چه مرد چه زن...بدبختی تحمل کردن فداکاری نیست ...اما ول کردن بچه رذالت هست و بس ..تعادل مهمه