بچه ها وقتی یه غم بزرگ بهتون وارد میشه روحی ، چجوری تحمل میکنید ؟
چجوری باید غم رو تحمل کرد ؟
آرزو داشتم انقدر قوی بودم که هیچ غمی ذره ای تکونم نمیداد ...
اما دوست دارم بدونم شماها توی زندگیتون وقتی یک اتفاق ناخواسته یا ناخوشایند براتون میفته که همه ی شادی ها و روزهای خوبیتون خراب میشه چجوری و از چه راهی باهاش زندگی میکنین ؟ چیکار میکنین ؟ من از غصه گاهی نفس تنگی میگیرم ... پژمرده میشم ... ناامید و بی اعتماد به نفس میشم ... خیلی خیلی عذاب میکشم ...
من هیچی
درازمیکشمروتخت وگریه میکنم به خودم فحش میدم ازخدامینالم.اصلاآدم قوی ای نیستم
عادیه خب،غمم یه احساسه مثل شادی،مثل ترس،خب تو هراحساسی بدن و مغز یه واکنشی داره.فقط بسپار به زمان.
من اگه خیلی ناراحت بشم ی شب تا صب گریه میکنم فرداش شاد و شنگولم
منم مث تو ام ...فوری درب داغون میشم
باورت میشه الان دقیقا تو همین وضع گرفتارم.. خیلی سخته دنبال یه امید میگردم دنبال یه راهکارم که کمکم کنه
گررررریه ، مثل مرده متحرک میشم مثل خر عر میزنم و غر زدن به خدا وهمه چی
تو اینجور مواقع فقط خدا و فکر به مرگ آرومم میکنه
نه که به خودکشی فکر کنم یا آرزوی مرگ کنما . اصلا..
فکر به اینکه بالاخره یه روز قراره همه چیز تموم بشه آرومم میکنه
و اینکه یه امید بسیار بسیار بالایی به خدا دارم که هیچوقت نمیزاره به نقطه ای برسم که غم از پا درم بیاره
تنها راه دووم آوردن انسان تو غمای زندگی به نظرم یه انگیزه و امید و ایمان خیلی قوی نسبت به چیزی مثل خداست
بعد از هر خوشی سختی هست بعد هر سختی خوشی
نه از این خیلی خوشحال میشم نه از اون خیلی ناراحت
هیچی صدبار جون میدم مث الان ک دلم میخاد فقط بمیرمو راحت شم دنیا جای خیلی بدیه کاش هیچوقت متولد نمیشدم
