یکی از سخت ترین دوران زندگیم همین امسال بود . پارسال ۳۰ اسفند وقتیکه از مدرسه برگشتم اخبار گفت دو نفر توی قم مبتلا شدن و تعطیل شدیم .هیچوقت باورم نمیشد یکسال تعطیل بشیم فکر میکردم نهایت تا تابستون خوب میشه .خیلی ماه اول تا قبل عید خوشحال بودم ولی الان یکساله مبتلا به افسردگی شدید شدم .یکساله توی خونه نشستم و هیچکس رو ندیدم چون شهر دیگه هستن اقواممون وکسی رو نداریم . توی این مدت چیزی که ناراحت ترم میکرد اینکه فکر میکردم مردم دارن عشق وحال میکنن وفقط من خونه ام . درست فکر میکنم بنظرتون ؟؟؟ شماها همش بیرونید یا توخونه ؟؟؟؟؟ برام از دوران کروناتون بنویسید و امشب شب وفات خانم ام البنین هست لطفا واسم دعا کنید 🌹🌹🌹 خیر ببینید ❤❤
نه تو خونه ایم نه عشق و حال میکنیم .معمولی
بخدا منو شوهزمم بزای خریدای ضروری فقط بیرونیم
خدا شاهده ما از تو بدتریم...هممممممش تو خونه...دیگه دارم روانی میشم...
۳۰ بهمن
ماهم جایی نرفتیم حتی خونه پدر ومادر خودم ومادر شوهرم چون همسرم بیماری خاص داره واگه کرونا بگیره خیلی خطرناکه ولی فامیلا همیشه خونه مادر شوهرم جمعند و ما مجبوریم رعایت کنیم...مادرو پدرمو با فاصله توی حیاط میبینم.....
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
51 ثانیه پیش
51 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز