فداکاری

خوب برات مهم نباشه اگه تونستی وشرایطش فراهم بود وانجام دادی خوب خوبه ولی اگر طرف بخاطر اون کار تورو میخواد وتو بخاطر ترس ازدست ندادنش انجامش دادی خوب واقعیت اینه تو اونکارو بخاطر خدا انجام ندادی اینجوری ناراحت میشی ونگران 

ولی درکل قانون خود من اینجوریه اگه کسی کاری ازم بخواد میگم بزار ببینم اینکارو میتونم انجام بدم یا نه سبک سنگینش میکنم ببینم چقدر شرایطم جوره اونوقت انجامش میدم وگرنه میگم ببخشید شرمنده نمیتونم انجامش بدم ممکنه ناراحت بشه ولی اصلا برام مهم نیست خودش بعد یمدت اروم میشه ومیپذیره اکثر اوقات ولی خوب ممکنه طرف خیلی بد عادتو خود خواه باشه اتفاقا یجورایی اون موقعها کمتر کمک میکنم تا کار وشخصیت بدشو تایید نکنم البته ناراحت میشه ولی اصلا برام مهم نیست 

خوب من اینجوری میگم بزار ببینم کارام چجوریه موقعیتو میسنجم اگه شرایط اوکی بود با خوشرویی میگم حتما انجامش میدم ولی اگر نتونم یا نخوام انجامش بدم بامهربونی میگم شرمنده نمیتونم انجامش بدم و درمورد دلیلش یه توضیح کوتاه میدم تا طرفم هم ناراحت نشه ولی اگه طرفم ناراحتو اینا بشه یکم زمان میدم ورفتارم مثل قبله اکثر اوقات خودش متوجه میشه یا اگرم یه ادم پرتوقع باشه خوب ناراحت میشه بازم مهم نیست ولی اگه طرف از نزدیکانم باشه  ودلم نخواد ناراحتش کنم ومیدونم که اگه براش انجام ندم داستان میشه خوب سعیمو میکنم انجامش بدم یا حتما براش توصیح میدم تا ناراحت نشه البته اینجور ادما کم هستن ولی بازم بخاطر کارایی که برام انجام داده یا برام مهمه اون شخص بیشتر برای کارش یا توصیح درمورد انجام ندادنش وقت میذارم ولی بقیه درهمون حد اولیه کارامو رفتارامو نگه میدارم تا تبدیل به وظیفه نشه ناراحتیشونم اصلا برام مهم نیست نهایت اینکه کمتر میبینمشون یا قطع رابطه میشه که اونم تقصیر خودشه چون من وظیفه  ای درقبالشون ندارم واین کمک کردن میتونه انتخاب منه باشه پس میتونم ردش  هم بکنم 

تا جایی خوبه که به خودت و خانوادت آسیب نزنه و طرفم قدر فداکاریو بدونه (البته مورد آخر اجباری نیست ولی حداقل برنگرده ببخشید گازت بگیره) 

در ضمن بعضیا میگن نه ولی به نظرم مهمه فداکاری برای کی باشه