سلام من هر کاری میکنم مجردی بهم خوش بگذره باز میام خونه حوصلم سر میره... مثلا یه سیستم خریدم شاید 50 میلیون باشه واسه بازی سرگرمی یا یه مدت دختر بازی کردم و چند تا دوست دختر داشتم باز احساس میکنم من تا زن نگیرم همین... بعدش اطرافیان میگن زن میخوای چکار.. البته خودمم میترسم از زن گرفتن.. البته خونه دارم از خودم یه کار معمولی هم دارم و دوستام که مستاجرن سنشون پایینتر گرفتن بچه هم دارن.. من 32 سالمه اونا مثلا 25 سالشونه.. خلاصه موندم در این وضعیت
مرد باشی یا زن مرگ تمامت میکند؛ انسان باش تا جاودانه زندگی کنی
هم خوبه هم بد بستگی به خودت داره چطوری باهاش رفتار کنی فرض کن از سرکار میای یکی منتظرت باشه دو نفری غذا بخورین از روزی که گذروندین حرف بزنین باهم بیرون برین باهم دردو دل کنین هوای همو داشته باشین
چه افتخارم میکنید به اینکه با کلی دختر دوست بودید شما که شرایط ازدواج دارید دختر مناسب با خودتون پیدا کنید زندگیتون سر وسامان بدید چه کاریه دخترا را بازیچه قرار میدید