فردا قراره من و نامزدم رابطه داشته باشیم اما من هنوز نتونستم با مرگ شوهرم که یکسال ازش میگذره کنار بیام و هنوز حسش با منه انگار
دارم از گریه خفه میشم
نامزدم مرد خوبیه ، پسرخالمه ، خیلی این مدت ازم مراقبت کرد و هوامو داشت و خیلی بخاطر من صبر کرد و منم فردا رو بهش قول دادم
بار ها از خودم روندمش و ناراحتش کردم که نمیتونم بهت فکر کنم اونم هر بار با صبوری قبول کرده و هیچی نگفته
ولی نمیخوام اینبار ناامیدش کنم
چی کار کنم ؟ خیلی حس بدیه
من قرصا و آمپولای اعصاب مصرف میکنم اما اون بازم میگه دوسم داره و حتی این مدت همش منو جلسات روانشناسی برده و برام وقت گذاشته ، دارو هامو به موقع داده تا بتونم با غمم کنار بیام و حالم بهتر بشه و منو از اون حال و روزی که هر روز به خودکشی فکر میکردم نجات داد
کرونا هم یه بار گرفتم و بستری شدم و بخاطر من شب و روز بیمارستان بود
چجوری مرگ شوهرمو فراموش کنم و شروع این زندگی رو بپذیرم ؟
احساس گناه میکنم
خیلی شوهرمو دوست داشتم اما اون خیلی زود از پیشم رفت ...
چی کار کنم :((
