فرزنددوم

بامن باشه ۱دونه هم اضافیه

خب مهم خودتی نه حرف مادرو خواهرت دوس داشتی شرایطشو داشتی بیار

بنظرم یدونه کمه ولی با این شرایط؟؟؟نباشه بهتره

من که عمرا دومی بیارم اعصاب و حوصله ندارم با این وضعیت اقتصادی 

عزیزم اول روحی  و‌ معنوی‌ و جسمی خودت رو آماده کن بعد.

به ‌حرف مردم ‌که نیست  بچه خوبه  خیلی  اما باید توان‌جسمی و روحی شو داشته باشی 

نیار فدات شم

اینکه میگن یکی کمه، دو تا خوبه، سه تا زیاده و... اصلا منطقی نیست

بچه یه عمررررر مسئولیته، یه دنیااا صبر و تحمل میخواد و باید براش وقت گذاشت و اعصاب فولادین داشت

تمام خانمایی که رو یه بچه میمونن وقتش که میگذره پشیمون میشن

ببین منم دوتا دارم اما الان آنقدر راحتم که خدا می دونه دوتاییشون باهم بازی میکنن اصلا طرف منم نمیان...نه اینکه منم اصلا تلاش نکنما اما اونجوری که سر بچه اولم سهام بود سختیش یک سومه شایدم کمتر....خب شیطونی رو که همه بچه ها میکنن...من به اصرار همسرم آوردم و وقتی آوردم خیلی از طرف اطرافیان شماتت شدم حتی الآنم میشم اما بچه هام هم خیلی با ادبن هم خودم راضیم و اگر صد بارم برگردم عقب حتما این کارو انجام میدم

من سومی رو باردارم.تو غربت و دست تنها.و بنا به دلیلی قرص اعصاب هم میخوردم که فهمیدم باردارم قطع کردم.الان پشیمونم که چرا بین بچه اول و دومم 4 سال فاصلست چون اولیه هنوز حالتهای وابستگی تنهایی های کودکیشو داره.حتی مادر بچه های تک هم وابسته میشن.ولی ماشالله بچه دومم مستقله و آروم...در کل سخت هست ولی چون شوهرم خیلی حمایتم میکنه راضی ام و مطمئنم که در آینده پشیمون نخواهم شد..عزیزم من پیشنهاد میکنم بیاری..اولاش شاید سختی داشته باشه ولی بعدا میبینی که بهترین کارو کردی