هیشکی همدل و هم رازم نیس هیشکی دوسم نداره
همیشه هرجا کمکی از دستم براومده برا همه انجام دادم
شنونده ی خوبی برا درد و دل ها بودم
اما خودم کسیو ندارم ک دردامو بگم مشکلامو بگم حرف دلمو بگم و بگم چقد زندگیم سخت و دردناکه
هیشکی نمیدونه تو دلم چخبره
خونواده ام همیشه زخم زبون میزنن مسخره و تحقیرم میکنن💔
دوستام از پشت خنجر میزنن
تاوان کدوم گناهو دارم پس میدم
یعنی خود منی
نمیدونم واقعا منم اینجورم😔😔😔
به خدا هم دردیم
😔😭
😔😔😔
جوانی و بیتجربگی
خیلیا مث شما تنهان اما هرکی یه دوست صمیمی داره شما چی؟؟
پست بقیه ی کاربر ها رو زیر تاپیکت دیدم
از همینجا شروع کن، میتونی با پیدا کردن یه دوست واقعی از تنهایی در بیای🍂🚶🏼♀️
تاوان بد زبونیتو و تلخ زبونیتو و دلشکستنهای راحتت رو عزیزم این از نظرات بدت و رفتارت با کاربرها مشخصه
