خانوادم مشکلی با دوست پسر داشتنم ندارن یعنی کلا تفکراتشون این جوری نیست
ولی خودم تمایلی ندارم و واقعا از لحاظ محبت تامینم
گرچه قطعا نوع عشقی که پدر و برادرت بهت میدن با عشقی که دوست پسرت (البته اگر یک در هزار عاشقت باشه) میده فرق داره ولی من فکر میکنم تا وقتی قصد ازدواج پیدا نکردم یعنی حداقل تا بالای ۲۵ اینا داشتن دوست پسر لزومی نداره
برنامه های دیگه ای برای پیشرفت زندگیم دارم
میدونی نمیگم همه ولی خیلیا به خاطر جبران محبت نداشته توی خونه تو سن کم دوست پسر میگیرن و یا برای فرار از محیط خشک خونه اگه اینا درست شه و همه با هم رفیق باشن هر ادمی باید بدونه هر چیزی سنی داره