درمان لکنت

آیا باید کودک مبتلا به لکنت را مثل سایر کودکان خود تربیت کنیم؟ تمام قوانین، مسئولیت ها، تشویق ها و محدودیت هایی را که در مورد سایر کودکان به کار می برید، برای فرزند مبتلا نیز اجرا کنید. او باید خود را مانند بقیه همسن و سالان خود ببیند با این تفاوت که فقط گاهی لکنت پیدا می کند. البته در مواردی باید دقت بیشتری داشته باشید، گاهی انتظارات خارج از توان از وی داشتن، باعث افزایش فشار و تنش و در نتیجه تشدید لکنت او می شود. در کودکی که لکنت دارد، اختصاص دادن زمان کافی برای صحبت کردن وی احساس بهتری را در او ایجاد می کند و می تواند لکنت او را کاهش دهد. برای کمک به کودک، ما به عنوان والدین چه کارهایی می توانیم انجام دهیم؟ با آرامش کامل به آنچه کودک می گوید گوش دهید نه به اینکه چگونه می گوید. بگذارید خودش حرفش را تمام کند، شما جمله او را کامل نکنید. هنگام صحبت کردن با او تماس چشمی داشته باشید. کودک زمانی که خودش آغاز به صحبت می کند، راحت تر از زمانی است که از او سوالی پرسیده می شود، پس برای اینکه خودبخود سر صحبت را باز کند، با او در مورد فعالیتهایی که به آن ها علاقه مند است صحبت کنید و در فواصل چند لحضه سکوت کنید و در فواصل چند لحظه سکوت کنید تا اگر مطلبی دارد بیان کند. برای پاسخ دادن به سوال به کودک فشار نیاورید. پس از اینکه صحبتش تمام شد، با آرامش و با به کار بردن تعدادی از لغات خودش به او پاسخ دهید. هرگز هنگام صحبت کوکدک از عباراتی چون زودباش، الان صحبت نکن کار دارم استفاده نکنید. هرگز به او نگوییدکه چه کار کند تا لکنت نداشته باشد. عباراتی نظیر یواش، آهسته، نفس عمیق بکش، آرام تر صحبت کن از این قبیلند. حداکثر روزی 15 دقیقه را به صحبت آرام با کودک اختصاص دهید. مثلا برای او کتاب بخوانید. کودک را در فعالیت هایی که به خوبی از عهده آن ها بر می آید شرکت دهید و توانایی های او را تشویق کنید. کودکانی که لکنت دارند، معمولا وقتی در گروه قرار می گیرند و همراه سایرین مطالبی را بیان می کنند یا شعر یا آوازی را از بر می خوانند، مشکلی ندارند، این موقعیت ها را برای کودک فراهم کنید. کودک را در بهترین شرایط بدنی نگه دارید، بیماری جسمی به احتمال زیاد باعث افزایش لکنت می شود. 11Share

لکنت چیست؟ لکنت، روانی گفتار را تحت تاثیر قرار می دهد. لکنت، بنا بر برخی از دلایل، در دوران کودکی شروع شده و در سراسر طول زندگی فرد وجود دارد. این اختلال توسط شکست در تولید صداهای گفتاری که ناروانی گفتار نامیده می شود بوجود می آید. اغلب ناروانی مختصری در زمان های مختلفی دیده می شود. ناروانی ها یک مشکل اساسی محسوب نمی شوند ولی در هر صورت می توانند بر روی ارتباط فرد وقتی او تعداد زیادی از آنها را تولید میکند تاثیر بگذارد. در برخی از موارد، لکنت، حداقل بر روی بعضی از فعالیت های روزانه تاثیر داشته است. در برخی از افراد مشکلات ارتباطی تنها در طول فعالیت های خاص اتفاق می افتد. به عنوان مثال، صحبت تلفنی یا صحبت در برابر عده ای زیاد. در دیگر افراد، اشکالات ارتباطی در مقابل مقادیری از فعالیت ها در خانه، مدرسه و یا سرکار رخ می دهد. در برخی از افراد ممکن است مشارکت در فعالیت های ویژه ای محدود شود. بعضی از افراد ممکن است ناروانی گفتار خود را از دیگران توسط نوآرائی کلمات در جملاتشان پنهان کنند. وانمود کردن به فراموش آنچه آنها می خواهند بگویند، یا نزول در صحبت کردن. بطور مشخص، تاثیر لکنت بر زندگی روزمره می تواند تحت تاثیر واکنش فرد و دیگران نسبت به ایت اختلال باشد. نشانه ها و علامات لکنت: گفتار لکنتی اغلب شامل تکرار کلمات یا قسمت هائی از کلمات، همانند: طولانی تر کردن صداهای گفتاری می باشد. در برخی از افرادی که لکنت می کنند، در حین صحبت کردن تنش زیاد یا قطع تنفس، مشاهده می شود. گفتار ممکن است متوقف یا بلاک شود . بلاک شدن زمانی رخ می دهد که دهان در موقعیت تولید یک صدا و برخی اوقات چندین صدا قرار می گیرد ولی صدای مورد نظر تولید نمی شود. بعد از چندین تلاش، فرد ممکن است کلمه را کامل کند. صداهائی همانند اوم یا شبیه به آن ممکن است تولید شود. برخی از مثال های لکنت شامل : 1) ک - ک – ک کجا می روی؟ ( تکرار قسمتی از کلمه : فرد مشکلاتی در حرکت صدای ک در کلمه ی کجا به مابقی صداها در کلمه دارد. در چهارمین تلاش، او موفق به تولید کامل کلمه می شود.) 2) ک ک ک ک مکم کن بشینم. ( طولانی ادا کردن صدا : فرد مشکل در حرکت از صدای ک در کلمه ی کمک به مابقی صداها در کلمه را دارد. لکنت چگونه تشخیص داده می شود؟ تشخیص لکنت در گفتار افراد به نظر تکلیف آسانی به نظر می رسد. ناروانی اغلب برجسته می باشد و ارتباط فرد را گسسته می کند. شنونده ها معمولا زمان لکنت فرد را می توانند شناسائی کنند. برخی از مشخصات لکنت برای شنونده به راحتی قابل شناسائی نیست. در نتیجه : تشخیص لکنت نیاز به مهارت های یک آسیب شناس گفتار وزبان قابل صلاحیت را دارد. در طی ارزیابی، آسیب شناس گفتار وزبان تعدادی از انواع ناروانی های گفتار فرد را در موقعیت های گوناگون یادداشت می کند. آسیب شناس گفتار و زبان همچنین اطلاعاتی درباره ی فاکتورهائی که ممکن است مشکل فرد را بدتر کند را جمع آوری می نماید. تعدادی دیگر از ارزیابی ها ( مانند سرعت گفتار، مهارت های زبانی ) بر حسب سن و تاریخچه ی افراد تکمیل می گردد. اطلاعات افراد سپس جهت تعیین اینکه آیا اختلال روانی گفتار وجود دارد یا نه آنالیز می گردد. برای خردسالان، پیشگوئی اینکه لکنت ادامه خواهد یافت یا نه مهم می باشد. ارزیابی شامل سری تست ها و مشاهدات جهت تعیین اینکه آیا لکنت در کودک ادامه خواهد یافت یا نه، می باشد. اگرچه نظرات متفاوتی در بین آسیب شناسان گفتار وزبان جهت تعیین اینکه کدام ریسک فاکتورها مهم هستند، وجود دارد ولی فاکتورهائی که توسط برخی از متخصصین در نظر گرفته شده شامل موارد زیر است: 1) تاریخچه ی فامیلی لکنت 2) لکنتی که برای شش ماه یا بیشتر ادامه یافته 3) وجود سایر اختلالات گفتار وزبان 4) ترس یا نگرانی های شدید درباره ی لکنت در قسمتی از دوران کودکی یا در خانواده تنها یک فاکتور جهت تعیین اینکه آیا لکنت ادامه پیدا خواهد کرد یا نه، استفاده نمی شود. برای نوجوانان و بزرگسالان : برای این افراد ارزیابی شامل : تست ها، مشاهدات و مصاحبه هائی است که برای ارزیابی شدت اختلال طراحی شده اند. به علاوه، تاثیر اختلال بر توانائی های ارتباطی و مشارکت های مناسب در فعالیت های روانی ارزیابی می شود. اطلاعات حاصل از ارزیابی سپس جهت بدست آوردن یک برنامه ی درمانی ویژه استفاده می شود : 1) کمک به روانی بیشتر گفتار فرد 2) ارتباط موثرتر 3) مشارکت بیشتر در فعالیت های زندگی چه درمان هایی برای لکنت وجود دارد؟ بیشترین درمانی که برای فردی که لکنت می کند، بکار می رود، درمان رفتاری است. این برنامه ها جهت آموختن مهارت های ویژه به فرد یا رفتارهائی که منجر به افزایش ارتباطات کلامی می شود طراحی گردیده اند. بعنوان مثال : بسیاری از آسیب شناسان گفتار وزبان به افرادی که لکنت می کنند می آموزند که سرعت را در حین گفتارشان کنترل یا بررسی کنند. به علاوه، افراد ممکن است یاد بگیرند که کلمات را آرام تر و آهسته تر و با حداقل تلاش های رفتاری شروع کنند. آنها همچنین کنترل تنفس خود را نیز یاد می گیرند. در آخر، افراد تولید نرم تر گفتار در سرعت های بالاتر و جملات طولانی تر را یاد می گیرند. منبع : سایت انجمن گفتار و شنوائی آمریکا ( ترجمه ی مطلب لکنت چیست؟ ) 1Share

نیمکره ھای مغز :RE ویژگیھای نیمکره چپ مغز : 1) قسمت راست بدن را کنترل دن یم. 2) ریاضیات و فلسفه را دوست دارد. 3) نظم و طبقه بندی کردن را دوست دارد. 4) ھمیشه منطقی و تحلیل گر با کارھا برخورد می کند. 5) با تنوع در زندگی مخالف است. 6) مرکز بخاطر سپردن کلمات و اعداد است. 7) مرکز حرف زدن و دستور زبان و ترتیب کلمات است. 8) ویژگی مردانه دارد. 9) با جزئیات سرو کار دارد. 10) از انتقاد دیگران ھراسان است. 11) پردازشاطلاعات وطبقه بندی را به عھده دارد. 12) عجول است و حوصله ندارد. 13) ھر چیز را فقط با حرف زدن توضیح می دھد و قدرت توضیح مطالب با مثال و شکل را ندارد . 14 ) قدرت تخیل ندارد. 15) استعداد موسیقی و نقاشی ندارد. 16) قدرت خلاقیت و کشف ندارد 11

تاثیر دوپامین بر روی لکنت نورو ترنسمیتر دوپامین باعث احساس هوشیاری وانگیزه می شود. وقتی ما احساس پرانرژی بودن می کنیم مغز مقدار زیادی دوپامین ترشح می کند. کافئین، کوکائین و آمفتامین از طریق دوپامین بر مغز تاثیر می گذارند. افراد دارای لکنت سطح بالایی از دوپامین را دارند و یک مطالعه نشان می دهد 3 ژن بر دوپامین تاثیرگذارند که با 5 اختلال در ارتباطند : بیش فعالی ونقص توجه (ADHD) ، سندرم تورت، لکنت، اختلالات OCD (obsessive – Compulsive) وتیک. همه این پنج اختلال منجر به رفتارهای ناخوشایند می شوند که هنگام مواجهه با استرس اتفاق می افتند. تلاش در کنترل رفتار و یا حرکت آن را تشدید و کنترل آن را دشوارتر می کند. روز خوب روز بد لکنتی ها روز خوب با لکنت کمتر و روز بد دارند هنگامی که آنها نمی توانند کلمه ای بر زبان بیاورند که این سندرم ممکن است نتیجه تغییرات سطح نوروترسمیتر باشد. دوپامین تحت تاثیر چندین فاکتور از جمله رژیم غذایی می باشد. دوپامین از اسیدآمینه تیروسین و فنیل آلانین تولید می شود و هردوی این اسید آمینه ها ترکیبی از پروتئین است. منابع گوشتی پروتئین بیشتری از منابع گیاهی پروتئین اسیدآمینه دارد به استثنای جوانه گندم که مقدار زیادی تیروسین دارد و همچنین از غذاهای غنی از فنیل آلانین سویا وماهی است. رژیم غذایی کم پروتئین و بدون جوانه گندم سطح کمتری از دوپامین را دارد. درمان دارویی ضد دوپامین درمان ضد دوپامین فعالیت دوپامین را کاهش می دهد و در کل این درمان لکنت را کاهش می دهد هرچند این درمان عوارض جانبی دارد و تاثیر طولانی مدت آن نامعلوم است. بهتر است به جای استفاده بیش از حد دارو برای افراد بزرگسال مبتلا به لکنت شدید ترکیب دارو و دیگر روش های درمان لکنت استفاده شود و با افزایش روانی گفتار دز دارو را کاهش دهیم تا اینکه دیگر به مصرف دارو احتیاج نداشته باشد. داروهای ضد دوپامین(دوپامین آنتاگونیست) عبارتند از : هالودول : هالو پریدول یک ضد دوپامین قدیمی و اولین درمان دارویی برای کاهش لکنت می باشد که به دلیل عوارض جانبی شدید امروزه از نظر کلینیکی کاربرد ندارد. رسپیرادل : جدیدترین دارو که بیشترین تاثیر را بر رسپتورهای دوپامین دارد. مثل دیگر درمان های لکنت دارو در موقعیت های کم استرس موثرتر و در موقعیت های پراسترس حداقل تاثیر را دارد. عوارض جانبی زیادی از جمله اختلال تنفسی، تپش قلب ،اختلالات عصبی اکسترا پیرامیدال، سردرد و سرگیجه دارد و علیرغم تاثیر زیاد در کاهش لکنت به دلیل عوارض جانبی از نظر کلینیکی کاربرد ندارد. داروهای دوپامین آگونیست : این داروها فعالیت دوپامین را افزایش می دهند که ممکن است لکنت را افزایش دهد. بهتر است افراد دارای لکنت از دوپامین آگونیست هایی نظیر کافئین، کوکائین و آمفتامین و ... اجتناب کنند. ریتالین : یک دوپامین آگونیست است. گزارش شده است که در یک کودک ADHD بدون سابقه ناروانی با عملکرد عصبی نرمال با مصرف داروی ریتالین ،لکنت ظاهر شده است. ریچارد هارکنس توصیه می کند برای کودکان لکنتی داروی ریتالین استفاده نشود. 1Share

سر کودکانتان داد نکشید ! خم شوید و در گوششان نجوا کنید ، مطمئن باشید که اینکار بسیار موثرتراست . Photo: ‎بر سر کودکانتان داد نکشید ! خم شوید و در گوششان نجوا کنید ، مطمئن باشید که اینکار بسیار موثرتراست .‎

مهم است بدانیم حداقل زمان بازی با کودک دو ساعت است . در غیر این صورت کودک ارضا نشده و این نیاز در وی به صورت عقده باقی می ماند . پس اگر والدینی کودکشان را به پارک یا محلی برای بازی و تفریح بردند ، تا قبل از این زمان او را محروم نکنند 84324

رفتار کودک را نقد کنید نه خود کودک را از توصیف کودک به عنوان "آتشپاره" یا "احمق" خودداری کنید به کار بردن کلماتی که شخصیت او را تخریب می کند نه تنها هیچ فایده ای در بهبود رفتارش نخواهد داشت بلکه حتی باعث تخریب شخصیت و هویت وی نزد خودش نیز می شود بهتراست با گفتن جملاتی مانند "این انتخاب خوب نبود" و یا "من تعجب کردم که دختر کوچولوی باهوشی مثل تو چطور یه کار اشتباهی مثل اون رو انجام می ده" بررفتار ناشایست تمرکز کن

سعی کنید در گفتگو با کودکتان به شخصیت او حمله نکنید و سبب شرمساری و احساس گناه او نشوید .برای نمونه وقتی دروغی می گوید به جای این که به او بگوییم خیلی بچه بدی هستی و به شخصیت او حمله کنیم می توانیم بگوییم از دروغی که گفتی احساس خوبی ندارم و ناراحت شدم.

هیچ می دونید یکی ازبهترین نوازش هایی که می تونید به کودکتون بدین اینه که وقتی با او بازی میکنید کاری کنید تا او برنده ی بازی باشه! حس برنده بودن یکی از بهترین حس هایی است که ما انسان ها تجربه می کنیم.پس این حس فشنگ رو از کودکانتان دریغ نکنید.

نکته مهم در رابطه با ترس کودکان این است که دریابیم آن ترس کودک طبیعی(معقول) یا غیر طبیعی (نامعقول) است و مسئله مهم در این رابطه توجه به ویژگیهای روانی طبیعی در آن سن خاص و فرهنگ حاکم بز جامعه است.به عنوان مثال در یک کودک 2 تا 3 ساله ترس از افراد غریبه یا جاروبرقی یا لگن و امثال آن ترسی معقول (طبیعی) و برای یک کودک 8 ساله غیر طبیعی (نامعقول ) در نظر گرفته می شود.

یکی از علل مهم دروغ کودکان ، ترس از تنبیه است و اگر می خواهید فرزندتان کمتر دروغ بگوید ، بندرت وی را تنبیه کنیدو هرگاه فرزندتان واقعیت را گفت (خصوصا اگر دلیل قوی برای دروغ گفتن داشته باشد)او را ستایش و تحسین کنید.

تقریبا تمامی رفتارهای نامناسب در مواقع خشم و عصبانیت (چه به صورت پرخاشگری و یا برعکس ، نقش مظلوم و قربانی را بازی کردن )ریشه در حرمت و عزت نفس پایین دارند. 151

حواستون باشد که در تربیت کودک ،پدر ومادر باید با هم هماهنگ و همسو باشند.حتی اگر همسر شما در مورد تربیت بچه روش اشتباهی دارد اعمال می کند در حضور کودک سکوت کرده و جلوی او با همسرتان مخالفت نکنید.شما می توانید در مکان دیگری که کودک حضور ندارد به همسر خود مخالفتتان را اعلام کنید و سعی کنید با همفکری یکدیگر در یک روش تربیتی به تفاهم برسید.در غیر این صورت کودک از اختلاف بین والدین سوء استفاده می کند و رفتارش به سمت و سوی بدتری خواهد رفت و از همه بدتر این که یاد می گیرد با اختلاف انداختن بین پدر و مادرهم رابطهُ آن ها را کنترل و هم به اهداف نادرست خود برسد.

یادتون باشه که فقط نباید به کودک گفت چه کارهایی را نکند، بلکه در عوض به او بگویید چه کارهایی را انجام دهد، چون کودکان همه چیز را نمیدانند و اگر پیام برایشان واضح نباشد، گیج شده و نمیدانند چه باید بکنند. 24

توجه کردن به کودک ،بزرگترین هدیه ای است که هر پدر و مادری می تواند به کودک خود بدهد. برای اینکه به کوذکمان نشان دهیم که برای ما مهم است و به او توجه می کنیم بیایید وقتی با ما صحبت می کند به او نگاه کنیم ، با دقت به حرفهایش گوش کنیم و حود را نسبت به صحبت ها ی وی علاقه مند نشان دهیم .