درمان لکنت

مامان سپهر جون من لیسانس رشته کامپیوترم اما تخصصم لکنته

مامانها در این مدت که لکنت رو نادیده میگیرید درکنارش شوهراتونم نادیده بگیرید گرچه میدونم دومی سخت تره اما باید هر دو رو با هم حل کرد

واله جون منم پا درد دارم شبها نمیتونم راحت بخوابم منم باید برم دکتر فکر کنم واریسه چون یه رگهای بنفش نازک رو پامه هموناهم درد میکنه نمیدونم چرا کارام تموم نمیشه از صبح تا شب سرپام ویانا خوبه؟؟هنوز دارو میدی؟؟؟چند درصد بهتره؟؟بعنی دارو تاثیر داره؟؟؟؟

الان یادم اومد دکتر گفته بود داروهای گیاهی برای بجه های شما سمه مضره نمیدونم چرا و جرات هم نکردم بپرسم

واله جون درمورد قاووت نگفتم فقط یادم اومد یهو اینو بهم گفت منم تعجب کردم منم چاق نیستم ،قدم 165 وزتم 65

چند تا متن روانشناسی کودک خوندم براتون میزارم برگرفته از سایت "beytoote.com" ، از قسمت "روانشناسی کودکان" ------------------------------------------------------------------------ 10 قدم برای رفع لکنت زبان کودکان در صورتی که کودک شما 5 سالش تمام شده و لکنت زبان دارد، موارد زیر می‌تواند در حل مسئله به شما کمک کند: 1 ـ اولین نکته برخوردی صمیمانه، آرام و عادی با کودک است. هیچ‌وقت برای مشکلش دلسوزی نکنید؛ با این کار به اعتماد به نفس‌اش آسیب زده‌اید. 2 ـ هرگز از نحوه‌ صحبت کردن او تقلید نکنید؛ حتی زمانی که می‌خواهید مشکلش را برایش توضیح دهید. 3 ـ با او نحوه‌ تنفس صحیح را تمرین کنید؛ ورود هوا از بینی و خروج آن از دهان. 4 ـ به او آموزش دهید که شمرده و آرام صحبت کند و مراقب وضعیت تنفسی خودش باشد. این کار را با او تمرین کنید. در تمرینات از کلمات و جملات ساده شروع کنید و بعد به تدریج بر دشواری آن بیفزایید. 5 ـ اگر فرصت کافی‌ای برای تمرین ندارید، از او بخواهید خودش هر روز روبه‌روی آینه تمرین‌هایی را انجام دهد. 6 ـ به او یاد دهید که در زمان صحبت، ابتدا جملات را در ذهنش مرتب کند و بعد از نظم دادن، به آرامی آنها را بیان کند.

7 ـ هیچ‌وقت به جای او صحبت نکنید؛ مشوق او برای حرف زدن باشید. از جمع بچه‌ها یا افراد آشنا شروع کنید و بعد در بیرون از خانه برای او موقعیت‌هایی را فراهم کنید که شروع‌کننده‌ صحبت باشد تا ترس او از صحبت کردن نیز کاهش یابد. 8 ـ حس مشارکت و همکاری را در او تقویت کرده و او را تشویق به شرکت در کارهای گروهی کنید. 9 ـ مهم‌ترین و تاثیرگذارترین عاملی که باعث تداوم لکنت می‌شود، پایین بودن اعتماد به نفس است. برای حل این مشکل مسئولیت‌هایی را که می‌دانید فرزندتان از عهده‌ آنها برمی‌آید، به او بسپارید. 10 ـ توجه داشته باشید در صورتی که مشکل کودک شدید است، بهتر است از متخصصان گفتاردرمانی کمک بگیرید. 6

لکنت در کودکان به گزارش ایمنا، عاطفه موذنی در گفت و گو با خبرنگار علم و فناوری ایمنا بیان داشت: لکنت یک انقباض عضلانی ناگهانی و غیر ارادی در عضلات گفتاری بوده که به صورت قفل شدن، تکرار و کشیده گویی خود را نشان می دهد. وی با بیان این که حدود ۱ درصد از افراد در تمامی جوامع دچار این نوع از عارضه هستند، تصریح کرد: لکنت در تمامی جوامع وجود داشته و وابسته به جنس یا گروه و نژاد خاصی نیست، هر چند لکنت در پسران بیشتر از دختران دیده می شود. این کارشناس گفتاردرمانی با اشاره به این که تاکنون علت کاملا مشخصی برای لکنت مشخص نشده است، افزود: این در حالی است که تحقیقات زیادی برای کشف علت ایجاد لکنت به خصوص مطالعات ژنتیکی در حال انجام است. وی خاطرنشان کرد: به عبارت دیگر افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به این عارضه را دارند بیشتر از دیگران در معرض لکنت قرارداشته به گونه ای که با بررسی انجام شده در افراد مبتلا به لکنت حدود ۳۰ تا ۶۰ در صد از این افراد از تاریخچه خانوادگی ابتلا به لکنت برخوردار هستند. موذنی ادامه داد: عوامل مادرزادی در بدو تولد یا قبل از بروز لکنت مانند تغییر در میزان اکسیژن رسانی در مغز و یا عفونت، ترس شدید که موجب تغییر در عملکرد مغز شود نیز می توانند از عوامل ایجاد لکنت به شمار روند. این کارشناس گفتاردرمانی با اشاره به این که به طور معمول آغاز لکنت از سن ۲ تا ۵ سالگی است، اظهار داشت: این در حالی است که میزان ابتلا به لکنت در سنین پیش دبستانی شیوع بیشتری داشته و حدود ۲.۵ درصد کودکان به این عارضه مبتلا هستند. وی افزود: با افزایش سن از میزان شیوع لکنت کاسته شده به گونه ای که در سنین دبستان به ۱ درصد و در بزرگسالی به کمتر از ۱ درصد می رسد که نماینده میزانی از بهبود خود به خودی لکنت با افزایش سن است. موذنی با بیان این که حدود ۲۰ تا ۸۰ درصد کودکان مبتلا به لکنت به خصوص دختران بهبود خود به خودی دارند، تصریح کرد: اما در این زمینه مشکلی وجود دارد که آیا کودکی که به لکنت مبتلا شده به صورت کامل و بدون مراجعه به گفتار درمان به صورت خود به خودی بهبود می یابد یا اینکه باید به یک متخصص مراجعه کند. وی با اشاره به این که برای تشخیص اینکه کودک نیاز به درمان مستقیم دارد و یا نه مراجعه به یک متخصص گفتار درمانی را لازم دانست و بیان داشت که متخصص توسط ارزیابی های زبانی و گفتاری ، بررسی تاریخچه خانوادگی و شرایط محیطی میزان بهبودی خود به خودی را تخمین زده و مشاوره لازم در زمینه جلوگیری از پیشرفت لکنت را ارائه می دهد. این کارشناس گفتاردرمانی با بیان این که در صورت عدم بهبود به وسیله مشاوره در طی ۶ تا ۸ هفته روش های درمانی ویژه ای برای بهبود لکنت پیشنهاد می شود، اظهار داشت: در این برنامه درمانی گفتاردرمانگر به ارزیابی کودک و خانواده، شدت لکنت و میزان همکاری والدین پرداخته و در نهایت برنامه ویژه درمانی خود را انتخاب کرده و شروع به فعالیت درمانی می کند. وی ادامه داد: پس از انجام بررسی های لازم توسط گفتاردرمانگر، کاردرمانی ویژه بر اساس ایجاد تغییرات در محیط فرد و ارتباطات کودک با والدین که موجب کاهش لکنت می شود و نیز در افزایش توانایی های گفتاری کودک صورت گرفته و در جهت بهتر کردن شرایط تلاش می‌شود. موذنی در مورد روش درمانی که در این بخش به کار می رود گفت: تقویت روحیه اعتماد به نفس و عزت نفس در خانواده و کودک، اصلاحات ویژه در ارتباط والدین با فرزند هم به صورت رفتاری و هم به صورت گفتاری در مکالمات روزانه پدر و مادر به صورت مشاوره مداوم به والدین برای نتیجه گیری بهتر در روش درمانی انجام می شود. وی با اشاره به اجرای قدم به قدم برنامه مشاوره به همراه آموزش روش های درمانی به خانواده تصریح کرد: در واقع در برنامه های درمانی یکسری فعالیت های وجود دارند که اساس و پایه آنان محیط و به خصوص والدین هستند و در نهایت گفتاردرمانگر تلاش می کند تا تقاضای گفتاری و زبانی والدین از فرزند را با ظرفیت گفتاری و زبانی کودک متناسب و هماهنگ کرده تا کودک بتواند به راحتی گفته های خود را بیان کند، همچنین در خانواده حساسیت نسبت به لکنت کودک مرتفع شده و درمانگر با صحبت کردن به والدین لکنت را از یک فاجعه به یک تفاوت قابل حل تبدیل خواهد کرد. مرجع : وبلاک آسیب شناسی گفتار و زبان ==============> (لکنت زبان) 21Share

آیا لکنت زبان درمان پذیر است؟ برای درمان آن چه راهی وجود دارد؟ بله لکنت زبان درمان پذیر است و روشهای مؤثری برای درمان وجود دارد که مهمترین آنها گفتاردرمانی است و توسط کارشناسان این رشته انجام می شود. با این حال آنچه در درمان لکنت زبان اهمیت دارد این است که والدین بدانند (یا اطرافیان بیمار و خود فرد مبتلا) که درمانهای لکنت زبان معمولاً طولانی است و برای تمام سنین (کودکان، نوجوانان و بزرگسالان) کاربرد دارد، به شرط آنکه بپذیریم لکنت زبان هم مثل بسیاری اختلالات دیگر درمان سریع و معجزه آسایی ندارد. بد نیست بدانید که "چرچیل" نخست وزیر موفق انگلیس و سیاستمدار معروف جهانی و بسیاری از اشخاص معروف و موفق دیگر دچار لکنت بوده اند و خللی در زندگیشان ایجاد نشده، بنابراین والدین در صورت لکنت زبان کودکشان نباید نگران باشند که شاید باعث عدم موفقیت وی در تحصیل و زندگی گردد. نقش والدین در درمان لکنت زبان کودک چیست و اطرافیان فرد مبتلا چه باید بکنند؟ ٭ در برخورد با فردی که دچار لکنت زبان است (کودک یا بزرگسال فرقی نمی کند) از بیان عباراتی مثل "سعی کن آهسته تر صحبت کنی" "نفس عمیق بکش" و "آرام باش" خودداری کنید در ضمن هرگز جمله فرد دچار لکنت را کامل نکنید. ارتباط چشمی طبیعی را با فرد دچار لکنت حفظ کنید ... ٭ سعی کنید خسته به نظر نرسید، فقط آرام و بطور طبیعی تحمل کنید تا جمله تمام شود. همواره با او ملایم صحبت کنید، ولی نه خیلی آرام که غیر طبیعی به نظر برسد. ٭ همچنین با رفتار و بیان خود به او نشان دهید که شما گوش می کنید که چه می گوید نه چگونه می گوید. اگر با او تلفنی صحبت می کنید، به یاد داشته باشید که او در صحبت کردن با تلفن مشکل دارد بنابراین تحمل کنید و اگر گوشی را برداشتید و صدایی نشنیدید قبل از قطع کردن مطمئن شوید که در آن سوی تلفن فردی که دچار لکنت است و سعی می کند صحبت را شروع کند نیست. شخصی که دچار لکنت است چه باید بکند؟ چند راهکــــار در این زمینه وجود دارد، از جمله اینکــــه: ٭ فردی که دچار لکنت است علاوه بر درمان باید همیشه سعی کند آهسته و آزاد صحبت کند و حروف صدادار را بکشد. ٭ با حرکات شل و سبک لبها از روی کلمات بگذرد. ٭ از جایگزینی کلمات خودداری کند. فرار از برخی کلمات فقط ترس از تلفظ آنها را بیشتر می کند. ٭ در صحبت رو به جلو برود. تکرار کلماتی که بیان شده کمکی نمی کند. ٭ ارتباط چشمی طبیعی را با مخاطب حفظ کند. ٭ گهگاه در صحبت لکنت عمدی ایجاد کند! با قطع و تکرار عمدی می توان احساس کنترل بهتری را بر روی تکلم در لحظه های حساس پیدا کرد. ٭ در جستجوی کارها و مسائلی باشد که موقع لکنت مشکل را بیشتر می کند. هر چه فرد خودش لکنتش را تجزیه و تحلیل کند بهتر می تواند هماهنگی دستگاه تکلم را برقرار کند. ٭ به یاد داشته باشد که هدفش تکلم سلیس تر و بهتر است نه تکلم بی عیب و نقص و ایده آل. حتی کسانی که هیچ لکنتی ندارند گاهی در صحبت کردن دچارمشکل می شوند. ٭ به مخاطب خود بگویند که لکنت دارند و هرگز لکنت خود را پنهان نکنند بلکه با آن مواجه شوند. ٭ اگر موقع صحبت دچار اضطراب و تنش می شوند، آن را طبیعی تلقی کنند و از آن خجالت نکشند، چون عمداً دچار لکنت نشده اند. ٭ زمانهایی که دچار لکنت بیشتر می شوند فراموش کنند و مواقعی را که در صحبت کردن موفق هستند بخاطر بسپارند. روش‌هـــای درمانــــی دکتر برائتی روش‌های درمانی این عارضه، ابتدا رفتار درمانی و در درجه بعد گفتار درمانی را عنوان کرد و به ایسنا گفت: با توجه به این که فرد دچار لکنت زبان، به مرور زمان دچار مشکلاتی از قبیل عصبانیت و پرخاشگری، گوشه‌گیری و منزوی شدن، عدم اعتماد به نفس در صحبت کردن و همچنین افت تحصیلی در مدرسه می‌شوند، در جهت درمان ابتدا بایست مشکلات رفتاری و روحی حاصل از این عارضه رفع شود و در درجه بعد به فرد دارای لکنت تمریناتی داده شود تا بتواند شمرده شمرده صحبت کند. دکتر برائتی از دیگر روش‌های درمانی لکنت زبان را دادن مشاوره به فرد و خانواده وی در راستای افزایش اعتماد به نفس فرد و کاهش لکنت بیان نمود و ‌یادآور شد: استفاده از دستگاه لکنت شکن و تمرینات فرد برای شمردگی در صحبت کردن نیز از روش‌های درمانی مؤثرند. وی با بیان این که بهترین سن برای درمان لکنت زبان قبل از 7 سالگی است، به خانواده‌های دارای چنین فرزندانی توصیه کرد: در صورت داشتن کودکی با لکنت زبان، هر چه زودتر در زمینه درمان عارضه وی به پزشک معالج مراجعه کنید، چرا که بعضاً تاخیر در شروع درمان و شدت یافتن فشارهای محیطی می‌تواند منجر به بروز صدمات روحی و جسمی در آینده کودک گردد. دکتر برائتی در پایان همچنین خانواده‌ها را از دادن تذکر و فشار آوردن به کودک برای صحیح حرف زدن باز داشت و گفت: خانواده‌ها از کمک به فرزند دارای لکنت خویش در گفتن کلمات خودداری نمایند و سعی کنند با تشویق کودک به صحبت کردن در جمع، اعتماد به نفس وی را بالا ببرند. دکتر برائتی 12Share