درمان لکنت

سلام بچه ها.
من چون دیر به دیر اینجا مینویسم مجبورم هی خودمو معرفی کنم. من بد بخت 2ساله با لکنت بی ناموس درگیرم. الان که دارم براتون مینویسم بعد از یه دوره چند ماهه که لکنت پسرم تقریبا خوب شده بود و لکنتش تقریبا به 60 در صدرسید الان ده روزیه دوباره 95درصد شده و من از صبح تا شب چندین بار میمیرم و زنده میشم.
دوستان چون دیدم چیزهایی در مورد بارداری مجدد نوشتین خواستم مطالبی رو یاداوری کنم که از سایتهای خارجی و ایرانی و گفتاردرمانهای مختلف و تجربه خودم میدونم براتون بنویسم.
دوستان اگه کودک لکنتی دارین تورو خدا جوون عزیزاتون دوباره باردار نشین احتمال لکنتی شدن کودک جدید بالای 95 درصده...بالای 95 درصد...
حتی همکلاسی های بچه های لکنتی ممکنه بخاطر تقلید ازشون لکنتی بشن چه برسه به برادر ی خواهر جدید.
من خودم برادر زاده چهارسال و نیمه دارم که وقتی بیش از چند روز با پسر من باشه به وضوح لکنت میکنه البته الان مدتیه هم خودم هم برادرم اصلا نمیذارم پسر من با پسر اون یه جا باشن برای اینکه لکنت پسر من روی بیان اون اثرمیگذاره...
دوستان چرا حقیقتو قبول نمیکنین که ممکنه لکنت هیچ وقت خوب نشه ؟؟؟برین یه سری به سایت انجمن لکنت ایران بزنین و ببینین که بزرگترهایی هستن که علارقم زحمتهایی که براشون کشیده شده هیچوقت لکنت دست از سرشون برنداشته،حالا با توجه به وجود یه همچین خطر بزرگی کنار بچه جدید میخواهین باز باردارشین؟؟؟!!!!!...توروخدا مطالعه کنین...نیلی جان شما که خیلی آپ دیتی تو لکنت...شاخ درآوردم از تصمیمت ....دکتر شاه بداغی اولین حرفی که به والدین میزنه اینه که تا زمانیکه لکنت بچه اول100درصد برطرف نشده تحت هیچ شرایطی و هیچ عنوانی بچه جدید نیارین حتی بارداری ناخواسته رو هم از بین ببرین درست مثل وجود یه بیماری ژنتیکی که توی سونوگرافی ها مشخص میشه باهاش رفتار کنین...بچه ها لکنت رو جدی بگیرین ...چه طور حاضرمیشین با زندگی یه موجود جدید بازی کنین؟ مطمئن باشین بچه لکنتی هم احتیاج به خواهر و برادر نداره...بچه لکنتی احتیاج به یه پدر و مادری داره که لکنتو قبول کنن و بهش گیر ندن و راحتش بذارن و محیطشو آروم کنن حالا به نظرتون تولد یه بچه جدید برای بچه لکنتی و روحیه لطیفش آرامش میاره؟ اصلا تولد فرزند جدید خودش یکی از عوامل ایجاد لکنته و بچه هایی هستند که با تولد کودک جدید لکنتی میشن...شاید بگین نه پسر یا دختر من خودش دلش خواهر یا برادر میخواهد ولی مطمئن باشین تا وقتی به دنیا نیومده اینو میگه چون نمیدونه قراره چی بشه ،خواه نا خواه نوزاد احتیاج به مراقبت و توجه بیشتری داره و به نظر شما کودک لکنتی با اون حساسیتهای بیش از حدش میتونه این توجه شما به نوزاد را درک کنه و بپذیره ...ننننننننننننننه....و در نتیجه لکنت بی ناموس براش شدیدتر میشه....مامانهای گل من از دست لکنت روانی شدم ،پیر شدم ...الان تمام صورتم جوش زده و حتی یه هفته اس حموم نرفتم چون اصلا حوصله هیچی ندارم جز بازی با پسرم و الکی خندیدن باهاش و ادم اهنی شدن براش....البته هنوز از پا نیافتادم و میخوام لکنتو شکستش بدم و میدونم شماها هم همینطر خواهید بود پس لطفابجای راه حلهای کاملا مخربی مثل فرزند جدید بیاییم راههای کاربردی کشف کنیم . مرسی از توجه تون

من هم با نوشته های آزاده جون موافق نیستم ....آدم بیشتر عصبی میشه و نا امید با این طرز فکر..امیدوارم هر چه زودتر مشکل پسرتون حل بشه ...
خدا را شکر بچه های ما مشکل خاصی ندارن که ...لکنت یا ناروایی کلامی یا هر چی قابل مقایسه با بیماریهای ژنتیکی نیست اصلا...یعنی چی که: تحت هیچ شرایطی و هیچ عنوانی بچه جدید نیارین حتی بارداری ناخواسته رو هم از بین ببرین درست مثل وجود یه بیماری ژنتیکی که توی سونوگرافی ها مشخص میشه باهاش رفتار کنین... فکر نمیکنم حتما بچه بعدی هم دچار مشکل میشه...من به نظر خودم خدا را هزارا بار شکر شرایطش را داشتم الان هم پشیمون نیستم ..فقط ناراحتم چرا زودتر اقدام نکردم....
به نظرم آدم در هر شرایطی باید روحیه خودش را حفظ کنه و با شرایطش کنار بیاد...من علی رغم مشکلات تو زندگیم که هر کسی ممکنه داشته باشه و لکنت دخترم و مسئله بارداری و ویار شدیدم تفریحات و شادیهای کوچیکمو دارم..روابط و جینگولک بازی با شوهرمو دارم....اصلا به این حد نمیرسم بگم یه هفته نرفتم حموم!!! ممکنه کم بیارم عصبی بشم ولی زودگذره و بیشتر مواقع زندگی عادیم را دارم ...اگه با دخترم میخندم از ته دل میخندم نه زورکی...از خنده هاش دلم غش میره و همه خستگی اون روزم یادم میره... خدا را شکر لکنت چیزی نیست بتونه ما ها را ز پا دربیاره یا اینقدر رو زندگیمون تاثیر بذاره...و از همه اینا مهمتر اینه که تمام امیدم به خداوندی اوست و مطمئنم همه این روزا و سختیهاش ی روز میشن خاطره برامون هر چند تلخ ولی به شیرینی بعدش می ارزه...........از همه شما هم میخوام امیدوار باشین و نذارین این مسئله کل زندگی و برنامه هاتون را بهم بریزه و بیش از حد تحت الشعاع بگیره...این نظر منه...منظورم بی تفاوت بودن نیست اشتباه نکنید یه وقت....

راستی فاطمه چند روزه گیر داده به کارتن پینگو ...یعنی بیچارم کرده بس نگاه میکنه ..نمیدونم چیکارش کنم..البته کلی م باهاش میخنده...ولی نمیدونم چیکار کنم کمتر ببینه انگار معتاد شده روزی دو سه ساعت نگاه میکنه...
یه مشکل دیگه هم اینه که نمیخواستم بذارمش کلاس زبان ولی تو مهدشون همه همکلاسیهاش میرن دخترم هم هی میگفت مامان چرا منو راه نمیدن کلاس زبان... من هم برا اینکه فکر نکنه کم داره چیزی از اونا شهریه شو دادم و اسمشو نوشتم نمیدونم کارم درسته یا نه...آموزش زبان اونم تو این سن با وجود لکنتش!!! البته خودش خیلی ذوق داره و هر شب هم cd زبانشو میزاره و با باباش تمرین میکنه و شعراشو میخونه قلبونش برم..من هم دلم غش میره برا انگلیسی حرف زدنش........

مامان ونوسی نگران نباش منم دخترمئ کلاس زبان نوشتم 4 ماهی میشه و هیچ مشکلی پیش نیومده فقط این که چیزی بهش نمیگیم باعث شده پر رو بشه و حاضر جواب و حرف گوش نکن و...

ازاده من به لکنت به عنوان یک نقص نگاه نیمکنم من و خواهرم لکنت داریم من همیشه خودمو کشیدم کنار اما خواهرم رفت کلاس زبان...والانم خبرنگاره اتفاقا یه خبرنگاره معروفه با سن خیلی کمش و مطالبش روزنامه های سراسری و خوب چاپ میشه اصلا برا گرفتن مصاحبه هاش استرس نداره و با همین لکنت خیلی هم خواهان داره به خاطر موفقیتش ...زیاد به این چیزا توجه نکن مهم اینه که بچه هامونو موفق بار بیاریم

زندایی من سه تا دختر خواهر داره دو تاشون که لیسانس دارن اما یکیشون لیسانس گرفت و شوهر کرد بعد خودش حامله که شد نشست تو خونه درس خوند برا فوق و قبول شد و بعد دکترا مقاله هاش در سطح جهانیه پارسال از سوییس برا خودش و خانواده ش دعوت نامه فرستاده بودن که بره فقط تو یه جلسه ای شرکت کنه دو تا پسر داره اونام خیلی زرنگ تر و باهوش تر از بچه های اون یکی خواهران حرفم اینجا بود که این دختر و بچه هاش همه شون لکنت شدید دارن...
توکلت به خدا باشه

سلام خانوما.خوشحالم همه دلایلشونوگفتن من به نظرهمه شمااحترام میذارم.ولی مساله تقلیدتولکنت روقبول دارم پس چرامیگن تاشش ماه بچمون فردلکنتی رونبینه.من تنهابخاطرهمین مشکل که بچه دومم به تقلیدازپسرم لکنت بگیره فعلا اقدام روتاخوبشدن پسرم به تعویق انداختم.
بچه هاجاریام نمیدونن پسرم لکنت داره امروزهمگی خونه مادرشوهردعوت بودیم جاریهام بااینکه خوبن ولی استرس داشتم که نفهمن.خداروشکرمتوجه نشدن چون لکنت پسرم کم شده گاهامیگرفت ولی طبیعی بنطرمیرسید.هرکسی یه غصه تودلشه حاریم میگفت پسرش تیک عصبی توچشمش داره ارثیه...دیدم مثه من.خداکنه همه بچه ها شادوسالم باشن.
بچه هاشماهم مثه منین وقتی لکنت کم میشه بااینکه کامل رفع نشده بیخیالش میشم وقتی زیاده دق میکنم.

مینا جون اون اقوامتون که گفتی ارث داسته خوب شده؟؟ می شه کامل توضیح بدی مامانش لکنت داشته یا باباش؟؟؟ چند سالش بود بچه؟؟ چقدر لکنتش طول کشید؟؟ از دارو درمانی استفاده کردند؟؟ خیلی خوشحالم که با دارو درمانی نتیجه می گیری اگه نتیجه قطعی گرفتی منم شروع می کنم تا دیگه بیشتر دامنگیر نشده.....پس خبرمون کن

نیوشاجان پدرومادرش لکنت نداشتن دایی مامانش الانم لکنت شدیدداره خودشون میگفتن ارثیه.یهویی ترسیده بوداینجوری شده بود.اسمش نازیلاست حدوداسه سال داس. گفتاردرمان برده بودن گفته بوداگه تا4سالگی خوب نشدبیارش.حدودا بعدیه سال وسه ماه خودش تدریجا خوبشدبدون هیچ درمانی.مامانش اولا دق میکردبعدیه مدت بیخیالش شده اونم خوبشده.حتی مامانش بچه رومثه ما آزادنذاشته بود.پیراستامویازده روزه میدم فعلا تاشصت یاهفتاددرصداثرکاهنده داشته دکترگفته بعدتموم شدن شربتش بازم بیار بنطرم قرارنیس بااین شربت کامل رفع شه چون دکتر نگفت اگه خوبنشدبیار گفت بعدتموم شدن شربتش بازم بیار.
نوه عمه ام چهارم دبستان میخونه باباش توبچگی لکنت شدیدداشت الان خیلی کمه مثلا من متوجه لکنتش نشده بودم الان نوه عمه ام لکنت داره.خواهرزنداداشم دوتاپسرداره دوسال باهم فاصله دارن بزرگه 7سالشه هردوشون لکنت دارن پدربچه هاوپدرمامانشونم لکنت داره هیچ جایی هم برادرمان نبردن.نمیخوام بترسونمتون یاناامیدتون کنم من ایناروباچشمم میبینم نمیخوام پسرم روش لکنت بمونه.برادر شوهرخودم توبچگی لکنت شدیدداشت بدون درمان خوبشده الان یه دخترداره اصلا لکنت نگرفته.شانسیه خوبشدن.اخه بعضیابدون هیچ مراعات ودرمانی خوب میشن بعضیا هم هزارجورمراعات ودارو میدن نتیجه هم نمیگیرن.خدا خودش زبون بچه هامونو روون کنه دست اون کاری نیس که.

راستی برا قبول درخواست دوستی چیکارباید کرد؟بلدنیستم

مادرسلیناخبری ازت نیس چرا؟سلیناچطوره؟

سلام بچه ها
امیدوارم بچه های همه بچه ها رو به بهبودی باشن.
مینا و نیوشا جون ممنون که حالمو پرسیدین.
راستشو بخواین،اصلا حوصله اومدن و گزارش منفی دادن ندارم.هیچ حرف و نکته جدیدی هم برای گفتن ندارم.به همون دلیل کمتر به تاپیک سر می زنم.
دختر منم بعضی روزا خوبه و بعضی روزا بد.ثبات نداره.منم دیگه اصلا وقت ندارم باهاش بازی کنم.یعنی اصلا حوصلشو ندارم.
شاید دکتر هومیوپات سلینا رو عوض کنم.چون از این اقا نتیجه خاصی نگرفتم.
مدل اتاق سلینا و بقیه اتاقها رو عوض کردم شاید موثر باشه.اما جهت تخت رو به صورت عادی گذاشتم،امیدوارم بدترش نکنه.

سلام .مادرسلینا ماهم مثه توشاهدافت وخیز لکنتیم.دیشب بچه خواب بود تاجون داشتم گریه کردم.بیچاره شوهروهم ناراحت کردم.موندم چراخوب نمیشه.حوصله بازی روکه خیلی وقته ندارم دیوارای خونه رونقاشی کشیده کلی خراب کاری کرده بااینکه ازادش نذاشتم.الان فقط تویه حالت ثابت مونده لکنتش.هرجاهم میرم نمیادخونمون میگه اونجابمونیم.صب هم بیدارشده کلی گریه کرده آبنبات چوبی میخوام شوهرقبل رفتن براش خریدرفت وگرنه روزگارم تاظهرسیاه بود.پسرم بچه ارومیه فقط بعضی وقتها بدجوراذیت میکنه.خلاصه سرصبحی حوصلمو بهم ریخت.بچه ها پرهیزغذایی خاصی هم میکنین ؟دارم ناامید میشم بعضی وقتا قیدبچه دوموهم میزنم که اونم لکنت میگیره ودیوونم میکنه.شده روزی چن باربه تایپیک سرمیزنم بلکه یکی گفت بچم خوبشده.بیاین ازوضعیت بچه هاتون بگین شاید امیدوارشدیم.

سلام به همگی.
پسر من سه سال و ده ماهه هست تقریبا. مدتی بود وقتی می خواست یه چیزی به من بگه خیلی فکر می کرد و هی می گفت مامان مانی مانی مامان ....و بعد جمله اش رو می گفت. یه بار شمردم 9بار گفت مامان و مانی تا حرفش رو زد. من فک می کردم داره جمله بندی می کنه. آخه دیر زبون باز کرد و دوزبانه هم هست البته الان فقط فارسی صحبت می کنه. خلاصه یه مدت هم حروف اول رو تکرار می کرد و ما جدی نگرفتیم و حتی می تونم بگم عکس العمل خوبی نداشتیم که این موضوع بدترش کرد. اینکه هی گفتیم درست بگو. یا فک کن و خلاصه یه جوری متوجه این قضیه شد و بیشتر گیر کرد.

من فک می کردم داره از بچه خواهرم که لکنت داره تقلید می کنه یا یکی از هم کلاسی هاش لکنت داره. اما وقتی به اصرار باباش با مربی مهد صحبت کردم دیدم لکنتی ندارن و پسرم اونجا هم همینطوره و گیر می کنه. مربی اش می گفت یه ماهی هست ولی الان بیشتر شده. خلاصه پیش مشاور مهد فرستادنش و بعدش مشاور به ما گفت ببریمش گفتار درمانی. البته مشاور یه دختر جوون کم سن و سال بود فک کنم حتی دانشجو بود.خلاصه هنوز نبردیمش.

لکنتش زیاد نیست و بیشتر روی کلماتی که با "خ" (و "ک" که کمتره)شروع می شه گیر می کنه و هی خ رو تکرار می کنه. با بقیه کلمات زیاد مشکلی نداره.

حالا دو سوال:
کسی بچه اش اینجوری بوده که با یه حرف خاصی مثل خ بیشتر مشکل داشته باشه؟
تو شیراز گفتار درمانگر خوب می شناسید؟

ممنون