سلام
من تازگیا شبها با اینکه سعی میکنم دیرتر بخوام و خسته باشم بعد به رخت خواب برم تا که تا صبح راحت بخوابم . اما نیمه های شب باز خواب های بد میبینم و ترس تمام وجودم رو فرا میگیره ، توی اون لحظه دوست دارم که کنار کسی باشم تا از اون ترس و نگرانی فرار کنم ، اما هیچ کس رو ندارم که بهش پناه ببرم . فقط نامزدم هست که این جور موقع ها میتونم بهش پناه ببرم اما خوب اون هم کنارم نیست . ای کاش زودتر ازدواج میکردیم ، دیگه کنار نامزدم میخوابیدم و هر موقع اینجوری کابوس میدیدم ، میرفتم توی بغلش ، یا اینکه بیدارش میکردم و تو آغوشش گریه میکردم ، اینجوری خیلی راحت میشدم و دیگه هیچ ترسی نداشتم
