یکماه هست فوت شده باخودمون زندگی میکرد شوهرم خیلی دوسش داشت،اون هشتاد سال داشت و شوهرم 36 سالشه،ولی شوهرم مثل بچه های ده ساله همش نگاه عکسش میکنه وباهاش حرف میزنه قربون صدقه میره وگریه میکنه ،کلا شوهرم خودشو ول کرده هرکی نشناستش میگه دیونه هست ،واقعا خیلی عصبی شدم تا الان بجز آروم کردنش رفتار بدی نشون ندادم واقعا دارم دیوانه میشم ،راهنمایی کنید من چیکار کنم
حق داره
پدرم با مرگ پدرش شکست
میگذره نگران نباش
فقط یک ماه گذشته
هنوز داغداره
یکم درک داشته باش
زمان بده
هیچی باید صبر کرد همین
نمیدونم واقعا😓
الان انتظار داری دیگه خوب بشه همسر من یکسال همین بکد الانم بعد چند سال بازم افسردگی رو داره یه کم
فقط مواظب خوردن و خوراکش. باشید
بهش آرامش بدید
بی دلیل بغل کنید و هیچی نگید
اگه اینجوری نبود باید نگران میشدی 😑
چاره ای جز صبر نیست
من بعضی شبها فکر میکنم اگه خانواده ام چیزیشون بشه من چیکار کنم الآنم یهو استرس گرفتم با تاپیک شما الان این کرونا لعنتی هم شده بلای استرس ازهمه بدتر
مادرشه خاهر
درکش کن عزیزم بزار سوگواریشو کنه تا کم کم این دورانو بگذرونه بهش محبت کن و گیر نده
خودتو بذار جاش، مرگ پدر و مادر چیزی نیست که آدم به راحتی باهاش کنار بیاد. من مامانم فوت کرد تا یک سال مثل دیوونهها بودم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
6 ثانیه پیش
9 ثانیه پیش
9 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز