وقتی برای اولین بار دلم شکست سر هیچ و پوچ و تاوانش واس گناه نکرده همونجا برای همیشه خفه شد
اینقدر خفه که گاهی به وجودش شک میکردم اما زنده بودن جسمم گواهی میداد که اگه هنوز رو‌پایی به واسطه همونه
اما مگه میش 7سال یه بارم نتپه ،یه بار اوج نگیره،یه بار نبض نندازه بین تموم بدنم؟!
حق داشتم شک کنم به نبودن حیاتی ترین عضوم
تنها چیزی که همیشه ازش داشتم دردی بود که هر روز بیشتر از دیروز میشد
اما میدونی درست بعد اون 7سال که تو رو پیدا کردم و تو شدی شاه نشین حیاتی ترین عضوم
پیدات کردم ،وقتی ترسات خونه میکرد تو وجودم و اون مثل یه بمب ترکید و شد نبض جسم و روحم همونجا یه لبخند کاشت وسط صورتم
فهمیدم چقدر اون همه سال به خودم ظلم کردم
بعد اون هر روز صداشو میشنیدم ،مراقب بودم که مباد دوباره بش مثل اون سال های قبل و بخوام عین یه مرده که به واسطه هوا زنده اس زندگی کنم
حالا برای شنیدنش هر شب موقع خاب کف دستمو میزارم زیر گوشم و خودمو مهمون قشنگ ترین موزیک دنیا میکنم
هر تپشش اسم توعه ،تویی که با یه تیر هرارتا نشون زدی
توصیه میکنم قدر قلباتونو بدونید باارزش ترین دارایی یک انسان قلبشه
چون عزیز تریناشو هم اونجا زنده میکنه هم خاک
هر شب دستاتونو بزارین زیر گوشاتون و اینقدر به صداش گوش بسپارین که در نهایت بخوابین
عصرتون بخیر
ژینانوشت🐚
