بی‌ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولی
چون بهاران میرسد با من خزانی میکند
او‌میرود دامن کشان من زهر تنهایی چشان
دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود
من صبح جمعه فهمیدم
صبح جمعه نفهمید مرا
این من ساختم 😔😔😔😔😔😔😔♡《کاش بشنود مرگ مرا مادرم ک هی زمزمه کند داغ مرا 》♡😢
خنده بر لب میزنم تا کَس نداند راز من
ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت
ما هر چه دویدیم به مقصد نرسیدیم
از عشق به جز مزه تلخش نچشیدیم
در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود
یکبار به اصرار تو عاشق شدم ای دل
اینبار اگر اصرار کنی وای به حالت
سیزده را همه عالم به در امروز از شهر
من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم
تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود می گذرم
تو از آن دگری رو که مرا یاد تو بس
خود تو دانی که من از کان جهانی دگرم
هر چه کمتر شود فروغ حیات رنج را جان گداز تر بینی
سوی مغرب چو طلوع کند خورشید سایه ها را دراز تر بینی
(استاد رهی معیری)
بازم بگید
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-24 ثانیه پیش
-17 ثانیه پیش
-15 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز