تو می تپی در من، شبیهِ رقصِ باران•تو انقدر بزرگی که تمام وجود مرا به نیستی میکشانی
انقدر عمیق که میزنی به ریشه هایم و مانند خون در بین رگ هایم وجب به وجب مرزهای بدنم را رد میکنی و نفوذ میکنی میان جانم
تو انقدر زیادی که تمام معادلات ریاضی و اعداد ارقام برای شمارشت کم میشود
تو مانند قطره اشکی هستی که یک دانه اش میلیون ها مولکول در خود جای داده
تو وصف ناپذیری ،برای بیان تو انقدر صفت کم است که ادم عاجز میشود
تو ارامش مطلقی ،تو سیاه چاله ای که هرگز دست یافتنی نیست
تو ماهی میان تمام سیاهی وجود من
تو سرشار از بخششی انقدر که حضور غلط من را میان هیاهوی زندگیت پذیرفته ای
تو قلمی قلمی که میان انگشتانم میشیند و کاغذ هایم را پر میکند
تو افکار مغز پوچ منی که به ان معنا میبخشی
تو مانند گلبول های دفاعی بدنی مرا از تمام حوادث در امان نگه میداری
تو مانند دریایی ،در نگاه اول پر از یکنواختی اما در درونت پر از ماهی های رنگارنگ است و صدف های بارزش که قیمتی ترین چیز ها را دل دل دارد
تو عظمت جهانی،و من جهانگردی که میخواهد وجب به وجبت را دوره کند
تو زیبایی خدایی و نگاهت نمایی از کهکشان راه شیری
تو چناری محکم ،استوار
تو بلندترین قله ای و من اولین کوهنوردی که میخواهد با اشتیاق فنحت کند
تو مانند ان ماهی بازیگوشی که از دریا دلرکنده و در حوض خودش حبس شده است
میبینی من در وجود تو حتی جهان هستی را به چالش میکشم
تو ماهی کنج دلی منی
بقول شاعر نباشی در بهشت هم در قفسم❤️
ژینانوشت 🐚
