در خدمتم بانو
سپاس
زاده ی دردم و زاده ی غم، دختری از تبار سکوتم
سرنوشتم تباه است زیرا، مادر غصه ها مادرم بود
من یه دردی تو قلبمه که فقط و فقط خدا میدونه بع هیچکس نمیتونم بگم بعضی موقع ها جوری رو قلبم سنگینی میکنه ک حتی گریه هم ارومم نمیکنه اما در هر حال ادم خوشبختیم اگ اون درد اون عذاب وجدان در کار نبود خوشبخت ترم میشدم برای دلم دعا کنین دوستان 🌷🌷🌷
عذاب چیه ،به خدا نمیخوام پز یا هرچی ،فقط میخوام قانعت کنم ،یه بابا دارم که کله زندگیش فقط پوله فقط پول ،الان دقیقا چهار تا کارخونه با کلی ماشینو .... داره ولی هنوز تعم زندگی رو خودش نچشیده ،پول خوشبختی نمیاره ... . هرچه قدرم خوش حال باشی باز یه جایی مثله الانه من حالت گرفته میشه ،الان تو خونه نشسمو دارم دونه دونه خبر فوته اطرافیانمو میشنوم و هیچی از دستم نمیاد ،نه میتونم سره کسی خالیش کنم نه.... .
کاشگی یه زندگی ساده داشتم با همهی عزیزای زندگیم سالمو سره حال زندگی میکردم
من ،بوی اون نارنگی های بچگی رو که هنوز بوش تو مشاممه ،با هیچی عوض نمیکنم ... همون دورهمیای خونه مادر بزرگم که یکیشون مرگ بچشو دید ویکی ام الان سرطان گرفته ... کجا رفت اون خوشبختیاا... چه جوری جبران میشه...
