من شایدم نظرم با بقیه دوستان یه کم فرق کنه منم همیشه ملامت میکردم کسی رو که بخواد بچه اش رو از بین ببره ولی برای خودم یه باز پیش اومد یا اینکه جلوگیری داشتم ولی 5روز عقب انداختم با اینکه نمیدونستم باردارم یا نه ولی به سقط کردنش مطمن بودم چون غقد بودم نه خونه ای نه کار خوبی نه درآمدی و همسری که سربازه. گاهی واقعا یه اتفاقه نه سهل انگاری. رفتم دکتر زنانی که خیلی خوب بود و آشنا هم بود تا حدودی اون برام آزمایش نوشت و بعد گفت اگه مثبت بود نخوای من خودم که نه ولی معرفی میکنم به یه ماما خوب که کارش رو بلده بهت قرص سایتوتک میده اگه کامل سقط شد که هیچ ولی اگه بقایا داشتی میری برای کورتاژ. البته همه این مراحل بایددد در بیمارستان و زیر نظر پزشک باشه چون بودن کسایی که خودسر این کار رو کردن و خونریزی زیاد یا نازا کرده یا حتی کشته دور از جون. اول میزارن شیاف رو به خونریزی که افتادی میدی بیمارستان در این حالت اونا پذیرش میکنن البته حتما باید تو این دوران یه همراه زبر و زرنگ داشته باشی.
البته اینم بگم من وقتی از مطب دکتر اومذم بیرون رفتم داخل آزمایشگاه که کنار مطب بود یهو یه احساس دفع شدید پیدا کردم دفترچه رو به خانومه دادم و رفتم سرویس بهداشتی دیدم ای وای پریود شدم اونم شدید ماشینم نداشتم رفتم بیرون به دختره آزمایشگاه گفتم دفترچه رو بده گفت چرا خون گرفتن ترش نداره که گفتم نه دیگه پریود شدم خدا خیرش بده بهم نوار بهداشتی داد تا رسیدم خونه.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
19 ثانیه پیش
22 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز